Jinnipar 的个人资料जिंनिपर चोचम्नं照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
9月21日 หน้ากากกระต่ายกาลครั้งหนึ่ง...มีกระต่ายตัวน้อย ที่เริ่มจะเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็เป็นผู้ใหญ่ที่เหมือนเด็ก
ไม่เคยหวาดระแวง
ไม่เคยคิดร้ายกับใคร
มองโลกในแบบเด็กๆ ทั้งที่ตัวเองโตขึ้น
วันหนึ่ง...จุดเปลี่ยน
กระต่ายน้อย ถูกเชิญไปปาร์ตี้
ปาร์ตี้สวมหน้ากาก
กระต่ายไม่เข้าใจ ทำไมต้องหน้ากาก
แต่ก็ไปแหละ แต่ก็ใส่แหละ
ปาร์ตี้ก็สนุกดี
หน้ากากนี่ก็ดีนะ
เราเขินอาย ก็ไม่มีใครรู้
เราโกรธ ก็ไม่มีใครรู้
เราแอบยิ้ม ก็ไม่มีใครรู้
กระต่ายติดใจหน้ากาก
ปาร์ตี้เลิกแล้ว แต่กระต่ายยังคงใส่หน้ากาก
นางฟ้าผ่านมาเจอ เอ่ยถามกระต่ายน้อย
หน้ากากหนักมั้ย?? กระต่ายน้อย
หนักไม่หนัก ก็รู้สึกว่าต้องใส่
จะไม่ถอดอีกแล้วหรือ??กระต่ายน้อย
ไม่ถอดหรอก..
นางฟ้าจากไป โดยไม่ถามว่าเหตุใด
นางฟ้าเข้าใจ..
วันคืนหมุนผ่าน กระต่ายใส่หน้ากาก จนลืมหน้าที่แท้จริง
กระต่ายร้องไห้ ก็ไม่มีผู้ใดปลอบ เพราะไม่มีใครรู้
กระต่ายอยากยิ้มให้ใคร ก็ไม่มีใครเห็น
กระต่ายน้อยแสนเหงา...
ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิด ภายใต้เพียงแสงจันทร์รำไร
กระต่ายน้อยถอดหน้ากากที่ไม่เคยถอดมาแสนนาน นับตั้งแต่วันนั้น
ล้างหน้าริมลำธาร
นานแค่ไหนแล้วนะ...ที่ใบหน้าของฉัน ไม่ได้พบเจออากาศบริสุทธิ์
นานแค่ไหนแล้วนะ...ที่จมูกสีชมพูไม่ได้สูดรับอากาศโดยตรงโดยไม่ผ่านกลิ่นพลาสติกของหน้ากาก
นานเหลือเกิน...
กระต่ายร้องไห้ ชะโงกดูเงาของตนในลำธาร
นั่นใครกัน...
กระต่ายน้อยที่น่ารัก แปรเปลี่ยนไปเป็นกระต่ายป่าธรรมดา
ไม่มีแววตาของกระต่ายน้อยตัวเดิมหลงเหลือ
จนแม้แต่ตนเอง ก็แทบจำไม่ได้
นางฟ้าผ่านมา ถามกระต่ายน้อยจากด้านหลัง
ร้องไห้ทำไมหรือกระต่ายน้อย?
กระต่ายน้อย...
สวมหน้ากากกลับคืน และหันกลับมาตอบนางฟ้าว่า ไม่มีอะไร
และใช้ชีวิตอย่างกระต่ายป่าทั่วไป
หรือ
โยนหน้ากากทิ้ง โผกอดนางฟ้า ร่ำไห้ไม่อายใคร
กระต่ายน้อยจากไปแล้วหรือ กลับมาไมได้แล้วหรือ...
เศร้าเหลือทน ให้นางฟ้าปลอบใจ ก่อนจะทำใจใช้ชีวิตที่เหลือ..
ฉันไม่ใช่กระต่าย แต่ฉันก็เติบโตขึ้นทุกวัน
หวังว่าฉันจะไม่ลืมตัวฉันเอง
*ได้ข่าวว่าพรุ่งนี้สอบ ยังมานั่งอัพ -*-
9月11日 เลือกสิถ้าเลือกได้อย่างนึงระหว่าง หายตัว บินได้ อ่านใจ ใช้พลังจิต รู้อนาคต จะเลือกอะไร?
ทำไมล่ะ?
อัพยาวมาก - -" จะสอบแล้วๆๆๆ 9月7日 canto หนึ่งวินาทีหนึ่งวินาที
เร็วไป
ช้าไป
หนึ่งวินาที
อยู่
ตาย
หนึ่งวินาที
ชนะ
แพ้
หนึ่งวินาที
หัวเราะ
ร้องไห้
หนึ่งวินาที
ย้อน
เปลี่ยนแปลง
หนึ่งวินาที
ก้าว
ไป
หนึ่งวินาที
มหาศาล
ไร้ค่า
 เวลาไม่เคยพอ
อีกสองอาทิตย์สอบ
I'm not special
JUST ORDINARY...  9月5日 รอcanto
รอยคอย
เบื่อ แต่ก็รอ haiku
เวลาเดินผ่านพ้นไป
เธอยังไม่เห็นเดินผ่านมา ฉันนั่งรอเธออยู่ กาพย์ยานี 11
เวลาเดินผ่านไป แต่ว่าใครยังไม่มา
รอคอยเธอมาหา ถ้าไม่มาจะน้อยใจ กลอนแปด(กลบทอะไรไม่รู้)
รอนะรอก็ยังรออยู่ตรงนี้
คอยนะคอยคนดีจะมาหา เธอนะเธอทำอะไรยังไม่มา อยู่นะอยู่ถึงช้ายังอยู่รอ โคลงสี่สุภาพ (กลบทวัวพันหลัก) รอคอยคนหนึ่งด้วย ใจรอ
รอเนิ่นนานเกินพอ นับได้ ได้เจอจะคงขอ ถามเหตุ พ่อเฮย เหตุใดท่านจึงใช้ ปล่อยให้ ข้ารอ แต่งไว้ในใจเมื่อวาน ตอนรอคนบางคน ราวๆสี่สิบนาที
ไม่รู้จะเข้ามาอ่านรึเปล่า<<อ่านแล้วรู้รึเปล่าว่าแต่งไว้ตอนรอ 9月3日 แมวและเพนกวิน...แมวและเพนกวิน ไม่มีอะไรเหมือนกัน
ยกเว้นแค่ ทั้งคู่ชอบกินปลา ทุกเช้า แมวออกจากบ้านอิกลูไปจับปลา ทุกเย็น กลับมาพร้อมปลาตัวเล็ก ๆ ในมือ สองตัวนั่งมองตา กินปลาด้วยกัน เป็นแบบนี้นานมา จนนึกว่า มันจะเป็นแบบนี้ชั่วนิรันดร์ วันหนึ่ง ไม่มีอะไรบอกล่วงหน้า แมวออกไปจับปลา เหมือนที่ผ่านมา วันนี้ได้ปลาตัวใหญ่ เพนกวินคงดีใจ ข้างนอกหนาว แมวถือปลาในมือ รีบวิ่งกลับบ้าน แต่ไม่มีใครอยู่เลย แมวถือปลาในมือ ร้องเรียกหาเพนกวิน อยู่ไหน... เพนกวิน แมวยังถือปลาในมือ เพนกวินอยู่ไหน... เพนกวินจากไปแล้ว... ทุกเย็น แมวจับปลากลับมาบ้าน ตะโกนบอกเพนกวินว่ากลับมาแล้ว ในบ้านเงียบ เตาไฟไม่ติด ไม่มีใครจุดรอ แมวยังทักทายเพนกวินเหมือนทุกวันที่ผ่านมา นั่งที่โต๊ะเล็ก ๆ ตัวเดิม ชวนเพนกวินคุย เรียกชื่อเพนกวินซ้ำ ๆ แต่เพนกวินจากไปแล้ว... ปลาวันนี้ตัวใหญ่ ถ้าเพนกวินยังอยู่คงดีใจ เราจะแบ่งกันกิน คนละครึ่ง ถ้าเพนกวินไม่อิ่ม จะแบ่งให้อีกครึ่งของครึ่ง ผ่านไป 4 ปีแล้ว... วันนี้ก็ได้ปลาตัวใหญ่ เพนกวินคงดีใจ แมวเดินมาหยุดหน้าประตูบ้าน ทำไมน้ำตาไหล... ถ้าเพนกวินไม่อิ่ม จะยกปลาให้ทั้งตัว ถ้าไม่พอ จะออกไปจับมาเพิ่มอีก จะจับให้ได้มากขึ้น... ...มากขึ้น เมื่อไรที่เพนกวินกลับมา คงดีใจ จะได้นั่งทานปลาด้วยกัน ที่โต๊ะตัวเล็ก ๆ ตัวเดิม เพนกวินไม่กลับมาแล้ว... fwd mail ที่อ่านแล้วจะร้องไห้อย่างบอกไม่ถูก - -
*ขี้เกียจพิมพ์อย่างรุนแรง น่าจะมีโปรแกรมเปลี่ยนลายมือเป็นตัวพิมพ์ 555 จะอัพทุกวันเลย ถ้ามี
*โปรแกรมความขยันปิดตัว อีกสามสัปดาห์สอบ โอ ชีวิตเด็กปีหนึ่ง-*- คิดถึงโรงเรียน
*(เพิ่งจะ)18แล้วๆๆ
    |
|
|
