Jinnipar 的个人资料जिंनिपर चोचम्नं照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
5月17日 เจ้าหญิงสายรุ้งเจ้าหญิงสายรุ้ง อยู่บนท้องฟ้า เธอสดใสงดงาม แต่เธอถูกจำกัดให้อยู่แค่ในปราสาทเมฆสีเทาๆ กว้างขวาง แต่มืดทึมและน่าเบื่อ นานๆที จึงมีโอกาสโผล่มาเดินเล่นที่ระเบียง เห็นโลกกว้าง
ครั้งหนึ่ง เธอทำมงกุฏสีม่วงสดใสตกลงมา เธอจึงค่อยๆปีนก้อนเมฆลงมาเก็บคืนจากพื้นโลก และได้พบนายก้อนดิน ที่ยิ้มกว้าง บรรจงประคองมงกุฏไม่ให้เสียหาย ทั้งคู่ตกหลุมรักกันและกัน
ต่อๆมา เธอแสร้งทำของตก เพื่อเป็นข้ออ้างมาพบนายก้อนดิน ต่างหูสีคราม สร้อยคอสีน้ำเงิน กำไลสีเขียว แหวนทองสีเหลือง ...และหัวใจสีแดง...
แต่ละครั้ง เธอเก็บทุกอย่างกลับไปได้ ...เว้นแต่หัวใจสีแดง...
ที่ยังไงก็เก็บกลับไม่ได้เสียที
วันหนึ่ง เจ้าหญิงพลัดตกจากก้อนเมฆ เป็นแผล พระราชาตะวันจึงรู้เรื่อง และโกรธ สั่งไม่ให้เจ้าหญิงออกจากปราสาทอีกต่อไป
เจ้าหญิงร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายฝน พระราชาใจอ่อน ยอมให้ทั้งสองพบกันบ้าง
โดยให้เจ้าหญิงกินน้ำวิเศษ ที่จะทำให้เจ้าหญิงล่องลอยมาถึงพื้นอย่างปลอดภัย ดังนั้นหลังฝนตกแสนเศร้า เราจึงเห็น"รุ้งกินน้ำ"ที่โค้งปลายจรดผืนดิน
อันนี้เวอร์ชั่นออริจอนัล แต่ไว้นานมากแล้ว ตอนแรกจะทำเป็นสมุดภาพ แต่คนวาดภาพไม่ว่างซะที (ฮา) ก็ดองๆไว้ก่อนก็ได้ แต่ถ้าว่างทำให้ด้วยนะ ^^
ต่อมา มีงานของ Mr.Neil ให้แสดงละคร Legend ตำนานอะไรก็ได้ แล้วก็ดันสด ไม่เอาเจ้าหญิงนิทรา ไม่เอาสโนไวท์ แต่จะแต่งเอง!! แถมจะเอาละครเพลงอีกตะหาก แต่ไปๆมาๆขี้เกียจคิดพล็อต เลยเอาเรื่องนี้ไปทำ ดัดแปลงเรื่องให้ฮาขึ้นนิดหน่อย แล้วแต่งเป็นLyrics โดยใช้ทำนองเพลง Clementine ทั้งเรื่อง (แต่arrangeใหม่เอง by Pakin ) ตอนแรกเซฟภาพดิบดีจะทำฉากหลังด้วย แต่ดันทำไม่เสร็จ แต่แค่ละครเพลงก็หรูพอ 555+
TOP MARKS!!
บทจริงๆ
แต่เอามาแปะให้ ไม่ต้องนั่งเพ่งอ่านหรอก
Once upon the time… on the sky…
There was a land, rules by a king
The king named Sun
The queen named Moon
And a princess named Rainbow
There was a land on the large cloud
A big castle, flowers around
A cliff border, a town lower
Everyone was happy
The sky land never contact
Never meet any human
Someone said that because the man
Destroy nature unkindly
“I’m a princess on the sky
My name is Rainbow
On one bright day, I wanted to know
Is there a thing below to us?
So I went to the cliff border
And leaned out, to saw the view
Immediately, my ribbon blew
And fell down to human town”
Then the princess was anxious
That ribbon the queen gave her
She decided, to go lower
And brought her ribbon back
“I climbed down, to human town
By the rope, that I found
When I arrived at the brown ground
I saw a man was sitting”
“Hi good morning, excuse me
Do you see my ribbon?”
The man smile, and said “I don’t
But I want to help you find”
“Please follow me, to that garden
I saw something from the sky
Blew and fell down but I don’t know
If that your ribbon or not”
The man leaded her, princess followed
The ribbon was, on the high tree
The princess looked and said sadly
“Oh I can’t bring it down”
The man looked up and he smiled
“Don’t worry my lovely girl
I promise you to bring it down
Please wait here, take it easy”
The man climbed up difficulty
But at last, he did it well
Unexpectedly that the man fell
When he climbed down from the tree
Rainbow was shocked and ran to him
“How are you? Are you alright?”
The man told her with a smile
“I am fine please don’t worry”
Then the princess receive ribbon
Little man tied her himself
They went out of the big garden
The princess came back to Skyland
After that day every free time
Rainbow princess went down to ground
To meet the man and tour around
Finally, they fell in love
But happiness wasn’t longer
When the king noticed her feet
“Little Rainbow I want to know
Where do you step on brown cloud?”
“Er…my daddy I’m sorry
I’m only met my friend there”
“Friend? You said friend? With a human ?
Are you mad or crazy now?”
“But my highness, my human friend
He is nice and very kind
He is friendly, always smile
And his mind isn’t dirty”
When the sun heard that his daughter
Fell in love with a human
He was angry very angry
He declared to confine her
“I rule the land and I rule you
From today and forever
Not allow you going outside
Of the castle anymore”
Rainbow princess in big castle
Without heart, she cried and cried
Till her tear drop flooded over cloud
And fell down became the rain
The queen saw her daughter sadness
Sympathized and consoled her
“My poor lady I’ll help you
I know that man is fine”
Then the queen went to the king’s room
“My beloved I want to say”
“If you want to help your daughter
I must say “no way” to you”
The moon’s angry very angry
“Really? Really? Say no to me
I don’t want to say this to you
But I have no more choice”
“If you don’t free little lady
I will hide you behind me
Turn your light down, Make the world dark”
Human called solar eclipse
The sun permitted allowed Rainbow
To go out and down to earth
The moon smile “thanks my beloved”
And told Rainbow the good news
Thereafter when the rain stop
The rainbow will appear
And every time destination
Of the rainbow is the ground
*************************
http://kids.niehs.nih.gov/lyrics/clementine.htm
เพลงclementine ที่เอาทำนองมาใช้ (หาเวอร์ชั่นที่ภาคินทำไม่เจอแล้ว)
เอ่อ ก็หมดแค่นี้ละมั้ง สำหรับงานชิ้นนี้ ที่แต่งเองแทบจะทั้งหมด
มาเปิดดู ชั้นแต่งอะไรเยอะแยะเลยนี่นา บทละครห้องเอย กลอนเอย อะไรต่ออะไร
ไว้ว่างๆจะเอามาลงละกัน (ถ้าขยัน)
ตอนแรกว่าจะอัพบล็อกใหม่ แต่ขี้เกียจพิมพ์ เลยเอาของเก่ามาแปะก่อนละกันจ้า
ทิ้งไว้ให้อ่าน เพราะจะไม่อยู่ กลับมาเย็นๆวันจันทร์คับผมม 5月11日 ไฎฬี (อ่านว่า ได-อะ-รี)จันทรกระจ่างฟ้า แขไข
นัยเนตรพินิจไกล สุดฟ้า
โลกมืดมิดฤๅใจ ต่างหาก
เงียบสงัดทั่วหล้า ปิดเนตร บ่ลง
กลางคืนสวรรค์สร้างให้ ผ่อนพัก
ใยจึ่งหลับยากนัก คืนนี้
ไร้ผู้คนรู้จัก ลืมตา ลำพัง
มนุษย์ต่างหลบลี้ อยู่ใต้ ผ้าบาง
โหวงเหวงหวาดหวีดร้อง ผวา
รุมรุ่มเร้าวิฬาร์ เบาะแว้ง
อึ่งอ่างอ้อนโอษฐ์อ้า โอกโอก
กระเพาะอดอยากแห้ง ร่ำร้อง โภคา
ข้าวไข่ใส่ซีอิ๊ว ผักมี ครบครัน
ผัดใส่เข้ากันดี กลิ่นฟุ้ง
ปอกเปลือกกระเทียมตี มีดบาด
เจ็บจนทำหน้ายุ่ง จำไว้ มีดคม
เก๊กฮวยในตู้คู่ ข้าวผัด
แฮ่กึ๊นรีบเร่งจัด อุ่นเข้า
ร้อนร้อนเร่งกินกัด อร่อย
อีกไม่นานก็เช้า ตื่นขึ้นเจอกัน
ราตรีเลยล่วงแล้ว ละลาย
มืดมิดบิดผันกลาย แจ่มแจ้ง
ดุจจันทรวอดวาย หายสาบ สูญเฮย
ฤๅจันทร์เจ้าถูกแกล้ง สาดแสง บดบัง
โดราเอม่อนจ๋า ลาเจ้า
วันนี้คงไม่เฝ้า เห็นหน้า
โต้รุ่งมาจนเช้า เชื่อได้
ไม่นานจิตของข้า สิ้น ณ ที่นอน
แต่งไว้ตอน6โมงเช้า - - (จริงๆของเมื่อวาน แต่เมื่อวานอัพเสป็กไปแล้ว เลยเก็บอันนี้ไว้) เรื่องของเรื่องคือ เมื่อคืนนอน4ทุ่ม เพราะจะตื่นมาดูโดเรม่อน แต่ตีสองยังไม่หลับ เลยลุกมานั่งอ่านหนังสือ แล้วแมวข้างบ้านก็ทะเลาะกันหนวกหูมาก จากนั้นหิว เลยทำข้าวผัดไข่กะแฮกึ๊น แล้วก็ทำมีดบาดมือเลือดออก TT^TT
แล้วก็หลับตอน7โมง ขนาดโดเรม่อนยังปลุกไม่ตื่น -*- 5月10日 เสป็ก100ข้อในตำนาน1.เก่ง 2.ขยันพอสมควร 3.ง้อเราได้ (เรามันคนขี้งอนนนน) 4.ใจดี 5.ฉลาดพอจะไม่โดนใครหลอก (จะได้มาช่วยไม่ให้เราโดนหลอกด้วย -*- เป็นเด็กเชื่อคนง่าย) 6.ใช่ชีวิตชิวๆ สบายๆ ไม่แข่งขันจนไม่มีความสุข 7.ทัศนคติตรงกันบ้าง (ไม่งั้นจะคบยังไงล่ะจริงมะ) 8.ทำตัวน่ารักบ้างก็ดี 9.ทำตามสัญญาเวลาสัญญาอะไร (อันนี้สำคัญๆๆ) 10.บุคลิกดีพอใช้ 11.ปกป้องเราได้ 12.ปลอบใจเราได้ 13.เป็นที่พึ่งได้ 14.พูดภาษาคนรู้เรื่อง (- -“) 15.ฟังเรา เข้าใจเรา 16.แฟร์ 17.มั่นใจในตัวเองพอควร 18.มีความคิดที่ปรึกษาได้ 19.มีความสามารถในการสะกดภาษาไทยได้ถูกต้อง 20.มีจินตนาการพอควร (มาบ้ากะเรา 555+) 21.มีน้ำใจ 22.มีมารยาท รู้กาลเทศะ 23.มีวุฒิภาวะ 24.มีเวลาให้เรามากพอ 25.มีเหตุผล 26.มีอะไรพูดตรงๆ ไม่เก็บไว้คนเดียว 27.มีอารมณ์ขันบ้าง 28.ไม่กวนเกินไป 29.ไม่กีดกันทางเพศ 30.ไม่โกหกหลอกลวง 31.ไม่ขี้เก๊ก 32.ไม่ขี้เกียจเอาแต่ใช้งานคนอื่น 33.ไม่ขี้งกเกินไป (แต่ประหยัด) 34.ไม่ขี้งอนเกินไป (ง้อไม่เก่งค่า) 35.ไม่ขี้นินทา 36.ไม่ขี้ประชด 37.ไม่ขี้โม้ 38.ไม่ขี้โวยวาย ตีโพยตีพาย 39.ไม่ขี้หึงเกินเหตุ 40.ไม่คิดมาก มีอะไรพูดกัน 41.ไม่งมงาย 42.ไม่จำกัดสิทธิเสรีภาพเราเกินพอดี 43.ไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น 44.ไม่เจ้าชู้ 45.ไม่ใจแข็งเกิ๊น 46.ไม่ใจร้อน ใช้กำลัง หัวรุนแรง 47.ไม่ฉวยโอกาส 48.ไม่ซกมกตัวเหม็น 49.ไม่เซ้าซี้ 50.ไม่ดูถูกคนอื่น 51.ไม่แถ กะล่อน ลื่นไหล 52.ไม่ทำตัวเป็นเจ้าของมากไป 53.ไม่ทำร้ายตัวเอง 54.ไม่ทำให้เราเป็นห่วงนัก 55.ไม่ทำให้เราหงุดหงิด/รำคาญ 56.ไม่น่าเบื่อ ขี้เบื่อ ขี้บ่น 57.ไม่เนิร์ดเกิน 58.ไม่ปากแข็ง 59.ไม่ปากหมา ปากร้าย ปาก... 60.ไม่ปากเหม็น 61.ไม่เป็นโรคติดต่อร้ายแรง 62.ไม่เผด็จการเอาแต่ใจตัวเอง 63.ไม่พูดมากเกินไป 64ไม่พูดหยาบนัก 65.ไม่เพ้อเจ้อเกินรับได้ 66.ไม่มองโลกแง่ร้ายเกินไป 67.ไม่มักง่าย 68.ไม่เยาะเย้ยเหยียดหยาม 69.ไม่เรียกร้องความสนใจ 70.ไม่โรคจิต 71.ไม่เล่นมุกแป้กบ่อยเกิน (555) 72.ไม่วัตถุนิยม 73.ไม่สูบบุหรี่+การพนัน+ยาเสพติด เหล้ายิ่งน้อยยิ่งดี 74.ไม่เสแสร้ง 75.ไม่หยิ่ง 76.ไม่หลงตัวเอง 77.ไม่หูเบา 78.ไม่เห็นแก่ตัว 79.ไม่อนุรักษ์นิยมนัก 80.ไม่เอาเราไปเทียบกับคนอื่น 81.ไม่แอ๊บ 82.ยิ้มง่าย 83.รักการอ่านก็ดี จะได้คุยกันรู้เรื่อง (มีเรื่องคุยเยอะขึ้นๆๆ) 84.รักจริง 85.รักที่เราเป็นเรา 86.รักสัตว์ (แค่ไม่กลัวหนอนเป็นเพื่อนเราก็พอ) 87.รักสิ่งแวดล้อม(แค่ไม่ทำลายก็พอ) 88.รับผิดชอบชีวิต 89.รู้จักพอ 90.รู้ใจกันบ้างก็ดี 91.โรแมนติกบ้างก็ดี 92.สไตล์คล้ายๆเรา 93.สามารถพอจะอ่านงานเขียนบ้าๆบอๆ (ในบล็อกนี่แหละค่า) 94.สุภาพบุรุษ 95.โสด 96.ให้เกียรติเรา 97.ให้ความสำคัญ เห็นคุณค่าสิ่งที่เราทำ 98.อดทนพอควร 99.อบอุ่น(แบบเท็ดดี้แบร์555) 100.อยู่ในเวลาที่เราต้องการ
อ่ะ หมดหนี้หมดสิน ลงให้แล้วน๊า ข้อเรียงตามตัวอักษร เสป็กร้อยข้อเริ่มที่ก้วยให้มาเขียนเสป็กผู้ชาย(เขียนของตัวเองแต่ละคน ไม่รู้จะเอาไปทำไม) แล้วจินนี่ก็ว่างจัด เลยนั่งเขียนๆๆๆ ไป85ข้อ และคัดลอกไว้ ต่อมาก็เพิ่มขึ้นทีละจิ๊ดๆจนครบร้อยข้อ ซึ่งมีหลายคนมาก ที่อยากเห็นมันว่า เสป็กร้อยข้อแบบสมบูรณ์มันเป็นยังไง - -( เดี๋ยวอัพตรงนี้ก็จะไปส่งเมลล์ให้คนที่ติดไว้ด้วย) สังเกตได้ว่า ในร้อยข้อไม่มีหน้าตาเลย 555 ดิชั้นไม่ชอบมองคนที่หน้าตาค่ะ มองที่ความคิดและนิสัย จะมีคนผ่านร้อยข้อมั้ยนะ สงสัยต้องเกาะคานไปอีกนาน~* 5月9日 คำสาปช็อกโกแลตกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ท้องฟ้าของโลกนี้ ไม่ใช่สี่ฟ้าครามสดใสอย่างในปัจจุบัน
ไม่นะ...ไม่ใช่สีเทาด้วย ที่นี่ไม่ใช่โลกสีเทา
ท้องฟ้าเคยเป็นสีช็อกโกแลต
ไม่สิ...ไม่อีกนั่นแหละ
จริงๆแล้ว ท้องฟ้าเคยเป็นช็อกโกแลต
เรื่องราวมันเริ่มที่ พ่อมดสติวิปลาสแต่เก่งกล้ามากๆคนหนึ่ง เจ็บแค้นที่ลูกสาวของเขา ถูกไล่ล่าตามการล่าแม่มด เขาจึงโกรธเกลียดมนุษย์ทั้งโลก และสาปให้ท้องฟ้ากลายเป็นช็อกโกแลต ตั้งแต่นั้นมา
"คำสาปช็อกโกแลต" ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
มันเป็นคำสาปยังไงน่ะหรือ...?
ก็มนุษย์ที่เคยลิ้มลองความหอมหวานของช็อกโกแลตทุกผู้ เมื่อพบว่าท้องฟ้ากลายเป็นสีช็อกโกแลต ก็ไม่เป็นอันทำงานทำการ เอาแต่นอนหงายตามองฟ้า ราวกับจะรอให้ช็อกโลแลตลอยเข้าปาก
แทบจะอ้าปากรอกันเชียว
เวลาผ่านไป ช็อกโกแลตก็ละลายลงมา เป็นฝนช็อกโกแลต
ผู้คนที่เฝ้ารอก็อ้าปากรอรับ ดื่มกินอย่างเอร็ดอร่อย
ดีอะไรเช่นนี้! ไม่ต้องงทำงานทำการ แค่นอนอ้าปากรอ ก็อิ่มท้องได้ แบบอร่อยเสียด้วย!
แล้วใครจะทำงานให้โง่!
เวลายิ่งผ่านไป ช็อกโกแลตละลาย เผยให้เห็นภายใน มีเกล็ดถั่วอัลมอนด์ และแมกคาร์เดเมียฝังอยู่
คนก็ยิ่งอยากกินมากขึ้น และใจจดใจจ่อรอคอย
ยังดีที่มีฮีโร่เหลืออยู่ในโลกนี้!
ผู้วิเศษผู้หนึ่ง เพิ่งออกมาจากการบำเพ็ญตบะจำศีล ตกใจกับสภาพโลกภายนอกเป็นอย่างมาก
ไม่ได้การแล้ว! เช่นนี้โลกสะเสียสมดุล และมนุษย์จะล่มสลาย
ผู้วิเศษซึ่งร้างอาคมมานาน จึงเสกให้ช็อกโกแลตหายไป แต่ไม่สำเร็จ
เวทมนต์นั้นกลับเป็นผลแค่ เกล็ดอัลมอนด์และแมคคาเดเมียที่น่ากิน กลายเป็นก้อนหินส่องแสงระยิบระยับ
คนรุ่นหลังเรียกเกล็ดอัลมอนด์ว่า"ดวงดาว" และแมคคาเดเมียว่า "พระจันทร์"
ไม่ได้สิ ต้องใช้วิธีอื่น! ถึงมีหินฝังในช็อกโกแลต มันก็น่ากินอยู่ดี
เขาจึงหยิบหินไฟมาก้อนหนึ่ง เสกให้มันลอยสู่ท้องฟ้า(ท้องช็อกโกแลต?)
คนรุ่นหลังเรียกหินไฟห้อนนั้นว่า "ดวงอาทิตย์"
ขณะที่หินไฟค่อยๆลอยขึ้น ความร้อนของมันก็แปรให้โลกนี้เป็นสีแดงอ่อนๆ และเมื่อลอยถึงท้องฟ้า ก็มีความร้อนมากขนาดให้ช็อกโกแลตระเหยเป็นไอหมด ไม่หยดสู่พื้นโลก
(แต่ก็มีส่วนของนมในช็อกโกแลต ที่กลายเป็นไอน้ำ ควบแน่นตกมายังโลก เรียกว่าฝน ซึ่งรสชาติจืดสนิท ไม่น่าหลงใหล)
เมื่อช็อกโกแลตระเหยเป็นไอหมดแล้ว ท้องฟ้าก็เป็นสีใส ซึ่งสะท้อนสีน้ำทะเลอย่างงดงาม กลายเป็นสีฟ้าอย่างในปัจจุบัน
ผู้คนก็พากันเลิกสนใจอย่างเซ็งๆ...เพราะสีฟ้ามันดูไม่น่ากินเอาซะเลย
แต่คำสาปที่แกร่งกล้าก็ยังไม่หมดไป ผู้วิเศษผู้นี้ไม่เข้มแข็งพอ แก้คำสาปได้เพียงครึ่งหนึ่งของเวลานิรันดร์ แต่แทนทีเขาจะให้ท้องฟ้าสีฟ้าไปครึ่งเวลา แล้วกลับเป็นช็อกโกแลตจนถึงเวลาโลกสลาย
เขาเลือกที่จะแทรกหินไฟไปทุกๆ24ชั่วโมง ก่อนที่หินไฟแต่ละก้อนจะเปลี่ยนโลกเป็นสีแดงฉานด้วนเปลวไฟวาบแรงครั้งสุดท้าย แล้วร่วงลงดับไป ในเวลา12ชั่วโมง
และราตรีแห่งช็อกโกแลตก็กลับคืนมา คำสาปกลับคืนมา...ผู้คนพากันนอน(ดูช็อกโกแลต)ทุกคืน...
ปล. เปลวไฟวาบสุดท้ายของแต่ละวัน ทำให้สีช็อกโกแลตไหม้ดำกว่าเมื่อก่อน ท้องฟ้ากลางคืนจึงมีสีดำไหม้อย่างในปัจจุบัน
ปล.2 เมื่อเอดิสันประดิษฐ์หลอดไฟ โลกสว่างขึ้น มนุษย์เห็นว่าช็อกโกแลตไหม้ จึงพากันสนใจ น้อยลง...น้อยลง
"ฉันเชื่อมั่นในความดีมากกว่าความงาม เพราะความดีทุกอย่างงดงาม แต่ความงดงามทั้งหมดไม่ได้ดี"
*เสป็ก 100 ข้อ เดี๋ยวจะเอามาลงให้ตามสัญญา แต่ขอเรียงเรียงก่อน ไม่บล็อกหน้าก็ถัดไป ได้อ่านแน่ๆ ถ้าไม่มีอะไรแทรกด่วนเข้ามา
แท็ก นึกว่าเลิกเล่นกันแล้วแท็กแท็กแท็ก
ชื่อเล่น :คนทั่วไปเรียก จินนี่ กลายเป็นชื่อเล่นไปแล้ว
ฉายา(ถ้ามี) : แมวน้ำ (มั้ง) - -"
เพศ : มีโครโมโซม XX แต่ตัวเองไม่ค่อยมั่นใจว่าหญิง
คิดยังไงถึงมาเล่น Space : มันมากับMSN
แล้วจุดประสงค์ละ : ไว้เป็นโลกส่วนตัวมั้ง
พอเล่นแล้วรู้สึกยังไง : เงียบสงบ เป็นส่วนตัว ไม่มีว่า "ชั้นมาเม้นล้ะ เทอมาเม้นชั้นด้วย" อย่างไดอารี่ออนไลน์ทั่วไป
เบื่อ Space มั้ย : เบื่อคนที่มาอ่านแล้วไม่ยอมเม้น :p
แล้วคิดว่าจะตอบคอมเม้นนี้คืนมั้ย : ตอบอยู่ก๊าบ
ถ้าตอบจะส่งไปกี่คน : ไม่ส่งแย้ว ดูไม่ค่อยมีใครว่างทำ
เบื่อการเล่นแบบนี้รึปล่าว : ไม่หรอก ว่างๆอยู่
มีแฟนรึยัง : ยัง
แล้วสเป็กเป็นไงล่ะ : เอ่อ...หนึ่งร้อยข้อ อยากรู้จริงหรอ (แต่ในร้อยข้อไม่มีหน้าตานะ ไม่ชอบคนหล่อเท่าไหร่ - - หน้าตาไม่ค่อยสำคัญ)
แล้วไปรู้จักกันได้ไง : รู้จักใคร??
สุดท้ายละ แล้วตอนนี้ปิ๊งใครอยู่ : คนที่ตรงเสป็กเรา (มีป่ะ?)
ปล. คิดอยู่ว่า ไอ้เสป็กร้อยข้อนั่นน่ะ จะเผยแพร่ดีมั้ย
จบจ้า
5月7日 ทฤษฎีผีผมยาวเมื่อวานคุยกับน้องหลิน พูดกันไปๆมาๆก็พูดเรื่องทำไมผี(ในหนัง)ต้องผมยาว
เลยเอามาคิดต่อ สรุปเป็นสมมุติฐานได้ดังนี้
1.ไว้เป็นอาวุธให้ผี
เอาไว้รัดคอมนุษย์ผู้โชคร้ายที่โผล่มาในซีนหนัง เพื่อเอาไปเป็นผีด้วยกัน หนูเหงา หนูอยากมีเพื่อนนนนน
2.ไว้พันคอเวลาหนาว
ก็ดูแต่ละซีนสิ กลางคืนบ้างละ โผล่จากน้ำบ้างล่ะ ช่องแอร์บ้างล่ะ หนาวๆ ยะเยือกทั้งนั้น ผีก็ผีเหอะ หนาวค่า
3.ประหยัดค่าเมคอัพ
อันนี้เป็นเรื่องงบประมาณล้วนๆ ก็ถ้าผีหัวเกรียน ก็ต้องมีเมคอัพ เอฟเฟกซ์มากมายให้หน้าเละบ้าง สยองบ้าง หลอนบ้าง แต่ถ้าลงทุนวิกยาวๆอันเดียวปิดหน้า ก็ประหยัดได้เยอะ
4.คัดเลือกตัวแสดงง่าย
คล้ายๆกับข้อที่แล้ว ไม่ต้องหาคนหน้าตาน่ากลัว หรือแสดงออกทางสีหน้าเก่ง หรือแม้แต่พูดหลอน เพราะผมปิดหน้าหมด พากษ์เอาก็ได้ ไม่เห็นปาก
5.ไว้แฝงกายกับความมืด
อันนี้เป็นการเพิ่มความน่ากลัว เคยเห้นจิ้งจกบนผนังมะ นั่นแหละ! คล้ายๆกัน ผมยาวๆดำๆ เอาไว้แฝงตัวกับความมืด เพื่อเพิ่มความตกใจเวลาโผล่มา
พอแล้วดีกว่า เริ่มบ้า555+ ใครมีทฤษฎีอื่น นำเสนอด้วยนะ
ปล. มาเฉลยอย่างที่บอก ตะแล๊บแก๊บบล็อกที่แล้ว หม่าม๊าหนูส่งมาเองฮ่า เซอร์ไพรซ์มาก เพราะตอนแรกก็กะจะไปแอบส่งให้แม่ แต่เมื่อคิดๆดู โทรเลขเค้าส่งกันที่ไหนหว่า?? เลยไม่ได้ไป แล้วคุณแม่ก็เก็บเงียบ ไม่บอกเลยซักคำว่าส่งมาให้ ที่อยู่ที่เซนเซอร์เป็นที่อยู่ที่ทำงานแม่ - -"
5月5日 ตะแล๊บแก๊บตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งเคยได้รับเนี่ยแหละ เห็นว่าทั้งหมดเนี่ย 21 บาท
(เซนเซอร์ที่อยู่คนส่งไว้หน่อยละกัน)
อันบนเป็นกระดาษ อันล่างเป็นหน้าซอง เป็นซองสีเขียวอ่อนๆ ตรงที่อยู่เป็นช่องใสๆ (ทำไมแสกนออกมาขาวหว่า)
ปล. เซอร์ไพรซ์จริงๆนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะได้รับ 555+
ลองทายสิว่าใครส่ง เดาไม่ยากมั้ง
ไว้จะมาเฉลยบล็อกหน้า
5月3日 รัก เชื่อมั่น สัมผัส และ ละทิ้งรักข้าเถิดวอนให้ จริงใจ
ข้าจริงใจต่อเจ้า ยอดรัก
เชื่อมั่นความสื่อนัย แห่งข้า
ทุกถ้อยเจ้าข้าสมัคร เชื่อมั่น
สัมผัสกอดฤทัย อย่าปล่อย ทิ้งลง
อยากแอบอิงผ่อนพัก สัมผัส
ละทิ้งข้าหากว่า ใจท่านมีใคร
แม้ตายจากกระนั้น ใจไม่ ละทิ้ง
แปลกๆมั้ย 55+ ไม่เพราะเท่าไหร่ เพราะไม่ได้วางแผนไว้ก่อน
พี่อิ๊กบอกให้แปลไง เลยแปลให้ (โปรดอ่านเอนทรี love, trust, touch and leave ประกอบ)
ผิดฉันทลักษณ์กระจาย เอาเนื้อหาเข้าว่า - -
แถมต้องแต่งเป็นโคลงอีก เพราะแต่งกลอนไม่ได้
แต่ก็จะแต่งอ่ะ จะทำไม =w=
5月2日 "เสียง"มีเด็กผู้หญิงคนหนึง่ที่มีความสามารถที่แสนพิเศษ นั่นคือ เธอสามารถได้ยินทุกสรรพสิ่งบนโลก ทุกคำพูด ทุกความคิด ทุกเสียงแว่วกระซิบ ซึ่งเธอเรียนรู้ได้ว่า ทำเพียงรับรู้...ไม่เอ่ยพูดสิ่งใด เพราะความลับเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะมีผู้ปรารถนาให้มันเป็นเช่นนั้น
คำถามคือ เธอมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรท่ามกลางเสียงร้อยพันที่ผ่านเข้าออกตลอดเวลา?
หากคุณเพิ่งได้รับความพิเศษนี้มาเมื่อวาน คุณอาจเสียสติด้วยการวุ่นวายใจตามทุกสรรพสำเนียง แต่ความคุ้นชิน การเมินเฉย ทำให้เธอผ่านมาได้อย่างปกติที่สุด การไม่ใส่ใจ...เช่นเดียวกับที่ทำได้กับการหายใจ จะตั้งใจสูดลมเข้าสุดปอด หรือปล่อยให้วิถีทางแห่งร่างกายนำไปก็ย่อมได้ แล้วนำใจไปจดจ่อกับสิ่งอื่นๆ เธอไม่ได้เงียบขรึม ไม่ได้ปิดตัวเอง น่าประหลาดไหมสำหรับผู้ที่หยั่งถึงจิตใจผู้คน แล้วรับรู้ได้ว่าหายากนักที่จะสะอาดบริสุทธิ์
แต่การยอมรับว่า เสียงแห่งความคิดควบคุมแสนยาก ก็ทำให้เธอมีชีวิตอย่างคนปกติได้ ความคิด...เป็นสิ่งที่ควรมีเพียงเจ้าของเท่านั้นที่รู้ ความคิด...ที่ไม่เดือดร้อนหากไม่แปรเป็นการกระทำ เสียงแห่งความตายที่มนุษย์ทั้งหลายหวาดกลัวที่จะได้ยิน เธอได้ยินเป็นธรรมดา จริงอยู่ มันไม่ได้รื่นรมย์ แต่มันก็ไม่ได้น่าขยะแขยงหวาดกลัว
แค่ยอมรับ...ก็จบ หรือสำหรับเธอคนนี้ เลือกที่จะไม่รับก็ย่อมได้ เสียงแห่งความลับของชีวิต วิถีทางแห่งอมตะ มีพร้อมให้เธอเลือก ไม่มีความลับใดๆสำหรับเธอ แต่เธอไม่เลือกทางนั้น เพราะมีเสียงแห่งความเป็นไปของโลกกระซิบอยู่เช่นกัน ทุกชีวิตย่อมมีวิถีทางของตน แม้แต่โลก ที่เธอรู้ว่าบังเกิดขึ้นได้ยังไง และจะแตกสลายเมื่อไหร่อย่างไร... แต่เธอเหงา...ทั้งๆที่มีเสียงรอบกายบ่งบอกได้ว่าเธอไม่ได้เดียวดาย มีเสียงให้เลือกรับรู้ เสียงความปรารถนาที่มุ่งมั่นของผู้คน เสียงดนตรีที่เบิกบาน เสียงของธรรมชาติที่ชโลมหัวใจให้ชื่นฉ่ำ
อย่างไรก็ตาม ไม่มีเสียงใดบอกได้ มีบางสิ่งบางอย่างหายไป... ..เสียงที่เธอไม่ได้ยิน.. เสียงหัวใจของเธอเอง
..ช่างเป็นเสียงแห่งความเงียบงัน ที่จะปรากฏ หากเธอถามตนเองว่า.. "เธอปรารถนาสิ่งใดกัน" เมื่อคืนฝันดีที่สุดในโลก ^^ อยากฝันต่อจากเมื่อคืน ไม่อยากตื่นเลย ปล.ภาคิน ยังจำได้เปล่าว่าเราไม่เคยฝันอะไร เราฝันเห็นแล้วนะ ชอบมากๆด้วย มันดีจริงๆ! 5月1日 love, trust, touch and leavelove me... I never ask you to be mine
I always be yours, my love
trust me... I never shy to tell truth
your heart is truly sincere, I trust
touch me... I never want tobe alone
please let me with you to hold and touch
leave me... If your heart have gone elsewhere
Although I must go, my heart never leave
-ดูสี่แพร่งแล้วอยากกินสปาเกตตี้กุ้ง - - (หวังว่าไม่สปอยล์นะ)
-ทำตัวไม่น่ารักเลยน๊าๆๆๆๆๆ
-แล้วเราล่ะเกี่ยวอะไร? |
|
|