Jinnipar 的个人资料जिंनिपर चोचम्नं照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
5月30日 ฟรีเมสัน'ส โค้ด ก่อนจะดูเฉลย ลองไขรหัสก่อนดีไหม?
why this world is so confused?
(ถ้าอยากได้วิธี ทักได้ในเอ็ม) 5月27日 ไม้กระดานแผ่นยาวฉัน.....
 รู้สึกเหมือนเดินอยู่บนไม้กระดานแผ่นยาว
ทางขวาบ่อทราย ทางซ้ายบ่อโคลน
ฉันเดินเดินไป
เอียงซ้าย เซขวา แต่ไม่ตกไปฝั่งไหน
บางคนอาจคิดว่าลงไปก็ไม่เห็นเป็นไร
เดินบนทรายก็ได้ บนโคลนก็ได้
สุดท้ายก็ถึงเหมือนกัน
แต่ฉันกลับคิด...
บ่อทรายเหมือนเดินง่าย แต่ทรายอาจบาดเท้า
บ่อโคลนดูนุ่มสบาย แต่สุดท้ายก็เปรอะเปื้อน
รอก่อนนะ รอฉันมีรองเท้าใส่
รอก่อนนะ รอฉันมีน้ำสะอาดล้างเท้า
ฉันคงจะกล้าลงไป
แต่ตอนนี้ปลายเท้าฉันไม่กล้าแตะน้ำอยู่
"อยู่บนบกก็ดีแล้วนี่นา"
เธอ...
 เธอคงไม่มีวันรู้ว่า
เท้าของเราไม่ได้บอบบางขนาดทรายบาดได้
และโคลนก็เลอะเพียงผิวนอกเท่านั้น
ไม่ได้ลำบากเลยที่จะลงไป
5月25日 หมาหนึ่งตัวและคนหนึ่งคน IVหมาตัวที่สี่
กับคนคนเดิม
ก่อนเรื่องนี้จะเป็นซีรีย์ยาว ก็จบแค่สี่ตอนนี่แหละ
หมาของฉันมีสี่ตัว
ตัวนี้เขียนยากที่สุดแล้วมั้ง เพราะหาความดียากพอควร
หมาไทยอีกตัว สีโอวัลติน เมื่อเล็กๆแสนน่ารัก
แต่โตมาแล้วเปลี่ยนไป...
มาก็ทีหลังเขา
แต่วางมาดใหญ่
ข่มขู่มาตัวอื่นๆ ที่เขาอยู่มาก่อน เพราะถือว่าตัวใหญ่ กัดเขาไปทั่ว
กลัวฟ้ากลัวฝนไม่สมตัว
ตะกละกว่าใครเขา
แต่คิดคิดไปก็น่าสงสาร
ไม่มีคนรักมันเลย...
ถึงรักก็รักน้อยกว่าตัวอื่นเขา
จะว่าสมควรก็สมควรละ ทำตัวเองนี่นา
อืม...เรามองมันแล้วย้อนมองตัวบ้างสินะ
ถ้าเราทำอย่างมัน เราจะไม่มีคนรัก
เรามองหมาตัวหนึ่งซึ่งบ้าอำนาจ
บังคับทุกสิ่งให้เป็นดั่งใจมันหมาย
ทำร้ายตัวอื่นเขาก็ไม่สน ของเพียงข้าพอใจ
แย่งข้าวปลาเขากิน
บาปกรรม บาปกรรม...
บาปนี่หรือเปล่าที่ทำให้มันเป็นขี้เรื้อน
ทั้งๆที่ดูแลหมาทุกตัวเหมือนกันหมด
แต่ทำไม มันถึงเป็นแค่ตัวเดียวล่ะ?
...
เศร้าเนอะ...อย่าว่าแต่คนบ้าอำนาจเลย
หมาก็บ้าอำนาจเป็นเหมือนกัน
ไม่ว่างแต่จะอัพ ใครจะทำไม
ปล. ช่วยด้วย จมการบ้าน!!!
5月22日 หมาหนึ่งตัวและคนหนึ่งคน IIIหมาตัวที่สาม
กับคนคนเดิม
หมาน้อยที่หัวใจไม่เล็กตามตัว และใจไม่ดำเช่นขนที่ปกคลุมร่างกาย
เขียนมาสองตอน ยังไม่ได้ยินเสียงหมาเห่าเลยใช่มั้ย?
แน่สิ สองตัวนั้นแทบไม่เห่าโฮ่งเลย
ราวกับจะชดเชย
เจ้าหมาน้อยร่างเล็กเห่าแทนบรรดาเพื่อนฝูงของมัน
เจอใบไม้ปลิวยังเห่าเลย
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...
หมายังรู้จักรักเจ้าของ รู้จักบุญคุณ
นี่ต่างหากที่เอามาเขียน
มันไม่ยอมเห็นเจ้านายของมันคนใดถูกรังแก
อย่างที่เล่าไปแล้วตอนที่แล้ว หมาไทยหลังบ้าน
เล่นแรงๆชอบแกล้ง
ทุกครั้งที่มันเห็น มันจะเห่ากรรโชกรุนแรง
เตรียมเข้าไปกัด ถ้าไม่มีรั้วกั้นไว้
ถึงแม้จะเป็นมวยคนละรุ่นก็ตาม
ฝ่ายหนึ่งหมาดำ ตัวเล็กกว่ากล่องรองเท้า
อีกฝ่ายหมาไทย กระโดดสูงเทียมอก
มันไม่ยอมจริงๆเลย...
กลัวเล็กๆว่าเจ้าตัวน้อยนี่จะไปก่อนเพื่อน
ตัวก็เล็ก ฟันโยกหมดปากแล้ว
โดนกัดประจำ จากเจ้าตัวร้าย(ยังไม่ได้เขียนถึง แต่ถ้าดูรูปก็ตัวซ้ายนั่นแหละ)
วันหนึ่งเจ้าคงจากไป
บ้านของเราคงเงียบงัน
คิดถึงเสียงเห่าวุ่นวายกับใบไม้ใบเดียว...
(ในรูป ตัวสีดำ ถ่ายบนระเบียงที่เสมอตาอย่างที่เล่าในตอนที่ 1)
เออว่ะ ได้ข่าวว่าเปิดแล้ว-*- แต่ดันมาอัพ จริงๆดราฟทิ้งไว้นานละ แต่มันไม่ด่วน เลยไม่ได้มาลงซะที เรื่องหมาๆมีสี่ตอน ตนหน้าตอนสุดท้ายละเน้อ เรื่องแมวๆนกๆเอาไว้ก่อน ไม่มีอารม 555 5月19日 โคลงโลกนิติ+ลองมั่ง๏ นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี๚ะ๛
Naga surpasses in venom. Passing, he seldom ever strikes Scuttling much in pomp, scorpion. Tail higher in his pride. than poison has he.
ที่มา http://www.st.ac.th/bhatips/loganit.html เอามาลงเฉยๆ ชอบ เพราะดีทั้งสองภาษาเลย ยังมีอีกมากมาย ตามไปอ่านเอง ไว้ว่างๆจะลองแต่งโคลงสองภาษามั่ง จะรอดมั้ยหว่า ยิ่งโง่ๆอังกิด 555 ***หมาตอนสามเสร็จนานแล้ว แต่ของเอาอันนี้แทรกมาก่อนแล้วกัน
ว่างๆแล้ว มาแต่งซะเลย ได้แค่นี้แหละ ขนาดแค่นี้ยังเปิดดิคไปแต่งไปเลย ใครดีดีตอบพร้อม คุณงาม ใครชั่วร้ายเลวทราม ต่อข้า ข้าสนองด้วยกระทำ ตามจิต พยาบาท ฤๅข้าควรหยุดบ้า อโห สิกรรม who treat me by good, do I who injured my mind I hate who I hate should die by harm, by me or I should be rest without wrathful
ความรักหวานซาบซึ้ง ตรึงฤดี ความรักจุดราตรี สว่างไซร้ ความรักเพียงวจี หนึ่งหาก มากความ ความรักฤๅมีได้ หากไร้ ใจครอง Love sweet, sweet for your mind Love light up your night brilliant Love, the word with high meaning Love without heart can not live at all
ไอ้ที่ดูดีๆก็ได้สองบทนี่แหละ บทนี้ดูแปลกๆหน่อย แต่แต่งยากกว่านะเฟ้ยย - -" Message is from me to you "I love you" I do say truth sorry if I'm too disturb see something, you could; from top-to-toe ข้อความถึงเธอด้วย ใจคิด รักเธอเทียบชีวิต มีถึง ขอโทษหากกวนจิต ใจเธอ อ่านบนลงล่างซึ้ง อยากให้ อ่านจัง
เอ่อ สุดท้ายละๆ กลอนแปดๆ อันนี้ห่วยสุดยอด -*- on the floor there are pigs and a cat pigs are fat but eat, and eat more elder dog is sleeping near the door next of door is the name of this farm เอามาลงก่อนเพราะบทสุดท้ายเนี่ยแหละ =w= มันจาเปิดเทอมแล้วนั่นเอง
*** EDIT เห็นทั่นภาคินขอมา จัดห้ายยย แต่งสดเลยน้า แต่เราว่าม่ายเวิ๊ร์คง่ะ เปิดเทอมเทอมเปิดแล้ว today
5月17日 แวะมาสั้นๆจริงๆมีเรื่องอัพเยอะ แต่มาไดอารี่ซะหน่อย ช่วงนี้ซวยโครดดดด
วันก่อน แมวข่วนแขน แผลยาว 4 cm 1 แผล
มะวาน กระรอกกัด 12 ครั้ง 24 รู (ฟันหน้าครั้งละสองซี่ + นับเฉพาะที่แผลเลือดออก) พรุนไปทั้งมือ เจริญตรงที่คนมันขี้เกียจเช็ดแผล เลยเอาแอลกอฮอราดมือ ได้ใจมาก -*- เหมือนเข็มหัวใหญ่ๆจิ้มๆๆๆๆเต็มมือเลย ปัญาที่เกิดคือ เปิดประตูไม่ได้ หะจิ้มๆกดๆมือถือไม่ถนัด คอมยังมือซ้ายได้
วันนี้ นกเกาะ ข่วน แผลจิ๊บๆยาวสามสี่เซนต์ สองสามแผล แต่มันไปขยุ้มแผลกระรอกมะวาน เจ็บโว๊ยยย ToT
ตะกี้ ไปเล่นกะหมาหลังบ้าน (ตัวสีน้ำตาลเข้มในบล็อกก่อนๆ) มันข่วนนน มันดีใจที่ไปหา
เลือดออกอีกแล้วว แผลยาว 20 เซน(วัดแล้ว- -") เตมขาสองข้างเลย แถมวันนี้ฝนตก เล็บมีแต่โคลนๆ เอาแอลกอฮอล์ถู (แรงๆ ไม่งั้นโคลนไม่ออก)ได้ใจว๊อยยย T^T
เอ่อ ถ้าเราเป็นโรคพิษแมว/กระรอก/สุนัขบ้าหรือไข้หวัดนก ก็ทำบุญไปให้ด้วยนะ เอาของอร่อยๆ ตายไปแล้วคงไม่กัวอ้วน
งานศพเราใส่สีขาวไปนะ สีดำมันมืด 555
แผลเต็มตัวเลย โดยเฉพาะขา ช่างมัน ยังไงก็ขาหมูอยู่แล้ว 555
ทำไมโดนขนาดนี้ยังโกรธไม่ลงซักตัวหว่า??
แต่คนบางคน โดนพูดประโยคเดียว โกรธจนไม่ยกโทษให้
เรา double standard เปล่านะ??
  เจ็บตัวไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บหัวใจมันต่างกัน
ปล.ตอนหน้าจะมาอัพเรื่องหมาตอนสาม
เปิดเทอมไม่ใช่อุปสรรคการอัพบล็อกสำหรับเรา 555 เว้นแต่เหนื่อยจนง่วงนอนไม่มีเวลามาพิมพ์
มาอ่านก็มาเม้นด้วย 5月14日 ขอแสดงความยินดีด้วย คุณโดนแท็กขอแสดงความยินดีด้วย
คุณโดนนายมษฐา (ก้อน) แท็ก
กรุณาทำตามข้อตกลง โดยการเล่าความลับของคุณ ๕ เรื่อง แล้วแท็กต่อให้ฅนรู้จักอีก ๕ ฅน
หากมีข้อสงสัยหรือโต้แย้งประการใด กรุณาติดต่อกลับตามลิงค์ข้างล่าง
ขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
เออเว้ย น่ายินดีจริงจริ๊ง เอาเหอะ แก้เบื่อก็ได้ฟร้า
แต่เล่าความลับ มันก็ไม่เป็นความลับอ่ะดิ
แล้วต้องไม่เกี่ยวกะบุคคลอื่นด้วย เด๋วถูกหาว่าแฉ
เอาไงดีว๊า ชั้นก็เกิดมา 16 ปีนิดๆ จะมีเรื่องเล่าได้ถึงห้าเรื่องเรอะ - -"
เอาเถอะ จะขุดๆหามาละกัน
1. เรื่องที่หนึ่ง แมวเมี๊ยว~* เรื่องแรกก็โผล่มาแบบเด็กไม่ดีเลย เป็นเรื่องสมัยเด็กๆ เรื่องก็มีอยู่ว่า วันนึง เกิดบ้าบอ ไม่มีอะไรทำ จับแมวไปขังไว้ในกล่องหรือเก้าอี้อะไรซักอย่าง (สิ้นคิดเนอะ) แล้วที่สิ้นคิดกว่านั้นก็คือ เอาตาไปส่องดูว่าแมวเหมียวข้างในเป็นไงมั่ง คุณแมวก็ไวเหลือเกิน เอาตาไปส่องปุ๊บ ก็เอาเล็บจก!? ออกมาปั๊บ ผลก็คือ เลือดกระฉูดสิคับ -*- บาปกรรมจริงๆเล้ยยย แต่ไม่โดนตาหรอก หลับตาทัน โดนใต้ตามาเล็กน้อย ตาซ้าย (ที่จำได้เพราะตอนนี้ยังมีแผลเป็นอยู่เลย ) ขอโทน้าแมวน้อย (จริงๆก็ไม่น้อยแล้วล่ะ)>w<
2. เรื่องที่สอง โหดโหดโหด เรื่องนี้ก็ยังเป็นเด็กไม่ดีอยู่ คือช่วงประมาณประถมปลายกับมอต้นๆ เราจะเป็นโรคหมั่นไส้พวกผู้ชาย คือไม่ชอบ มีเพื่อนผู้ชายนับคนได้ เพราะอะไรหว่า?? เพราะว่าที่บ้านไม่กินเส้นกับพี่ชายตัวเองน่ะสิ แล้วก็แถวๆบ้านมีแต่เด็กผู้ชายรุ่นประมาณพี่ตัวเอง เค้าไม่ยอมให้เราไปเล่นด้วย เราก็เลยไม่ชอบฝังใจ ตอนนี้ไม่ได้เป็นแล้ว(มั้ง?) แต่ก็อาจจะเป็นได้นะ แต่คนเกลียดเป็นคนๆ เล่าเรื่องดีกว่าๆ เรื่องนี้เกิดที่โรงเรียนนั่นแหละ ซักม.1ได้ ก็นั่งกินๆๆๆอาหารถาดอยู่ ตอนนั้นโต๊ะข้างๆก็มีรุ่นพี่รุ่นโตๆ(ที่หน้าม่อ)มานั่งคุยกับเพื่อนๆเรา(ที่จำไม่ได้ว่าใคร) แล้วชี้มาทางเรา "คนนั้นน่ารักว่ะ ชื่อไรอ้ะ" เจ้ากรรม จินนี่เกิดได้ยิน ลุกพรวด ชิดเก้าอี้ดังปึ้ง! เอาถาดไปเทกระแทกๆแล้วหันไปมองพี่คนนั้นอย่างโหดๆ แล้วเสียงต่อมาที่ได้ยินคือ "ดุงี้ไม่เอาแล้วเว่ย"
3. เรื่องที่สาม บัวลอยมอด จินนี่ซะอย่าง ขาดของกินจะได้ยังไง ในวิชาเสรี อาหารจากแป้ง (หรืออะไรซักอย่างที่เกี่ยวกับอาหารๆ) จินนี่กับแพรอยู่กลุ่มเดียวกัน วันนั้นทำบัวลอยกันค่ะ แล้วปรากฎแป้งบัวลอย (ที่ใครเอามา จำไม่ได้) ดันมีมอดขึ้น ก็เก็บๆออกแล้วนะ แล้วทำต่อ (ในคาบจะไปหาแป้งอื่นเปลี่ยนได้ยังไงกัน) เวลาทำก็ราบรื่น เรียบร้อย จนเสร็จ ก็แบ่งๆใส่ถุงๆ กลับบ้านกัน เหลือหน่อยนึง ก็ใส่ถ้วยไว้ ตอนนั้นเหลือจินนี่กับแพรสองคน อาจารย์เลยบอกให้กินสิ ก็กินด้วยกันกินไปกินมา เหลือบัวลอยเม็ดสุดท้าย ปรากฎว่า ที่เม็ดบัวลอยมีศพมอดฝังอยู่ - -" คาดว่าแพรจะไม่เห็น เราเห็นเช่นนั้นจะกินได้หรือ แต่จะปล่อยให้แพรกินได้ยังงายยยย สุดท้าย... ชั้นก็กินเข้าไปนั่นแหละ - -" เอาวะ โปรตีน ก็มีความแข็งๆแบบเปลือกแแมลงปนกับความนุ่มๆของบัวลอย เกือบอร่อยว่ะ!!
4. เรื่องที่สี่ เอ่อ...-*- เริ่มนึกไม่ออก ย้อนๆๆกัลบไปอดีตมากๆละกัน จินนี่เป็นเด็กตู้อบ เพราะเกิดมาตัวเหลือง ตอนเด็กๆเลยต้องไปเช็คกับหมอว่าเกิดมาปกติมั้ย(ก็พวกเช็คไอคิว รัดีบการเรียนรู้ ประมาณนั้น) ไอคิว130 แน่ะ 555+ เปล่าๆ เรื่องที่จะเล่าไม่ใช่ไอคิว แต่เป็นเรื่องวันนึงในห้องตรวจนั่นแหละ ในห้องตรวจวันนั้นก็มีเรา คุณแม่ คุณหมอ แล้วก็ นศ.แพทย์ ตรวจเสร็จ คุณหมอก็ถามว่า คนไหนหล่อ(เค้าคงหมายถึงนศแพทย์ของเค้า) จินนี่ตอบว่า "ก็คุณหมอน่ะแหละหล่อ" . . . จุด จุด จุด ชั้นชอบคนแก่รึไงฟระ -*- (เรื่องนี้แม่มาเล่าให้ฟัง จริงๆจำไม่ได้)
5. เรื่องที่ห้า เรื่องสุดท้ายแว้ววว เออแฮะ แถๆไปก็ได้ 5 เรื่องเหมือนกัน เรื่องนี้กลับมาปัจจุบันหน่อย ปีที่แล้ว ตอนปิดเทอม ไปเรียนพิเศษที่สยาม แต่งตัวอย่างดีเลย เสื้อ กางเกง ออกนอกบ้านเต็มที่ แต่... รองเท้าแตะ!! แอดด้าคู่โปรด ซึ่งไม่เข้ากับชุดเลยซักนิด -*- รู้ตัวก็จะขึ้นรถไฟฟ้าแล้ว เวรกรรม เอาวะ ไม่มีคนรู้จักๆ ขึ้นไปบนรถไฟฟ้า เจอ แนท(พิชนรี) -_-" หวังว่าแนทจาลืมไปแล้ว 555 จบ
ครบแว้วววว 5 เรื่อง เล่นเอาเหงื่อตก เอ่อ แปะชื่อต่อไว้เลยดีกว่า แต่ขอลดหย่อนภาษีเหลือซักสามคนแล้วกันนะ -_- 1.เจ๊นัน <hbd เจ๊ด้วย (14/05) 2.จุ่น << ท่าทางจะมีเรื่องฮาๆเยอะ 3.ทั่นภาคิน<< เพราะเห็นไม่อัพนานแล้ว เลยหาเรื่องให้ 55+ 5月11日 หมาหนึ่งตัวและคนหนึ่งคน IIหมาตัวนี้คนละตัวกับตัวที่แล้ว
แต่คนๆเดิม
หมาหน้าไทย ชื่อไทย ไทยแท้
นึกถึงมะขามในมะหมาสี่ขาครับละกัน เพราะไม่มีภาพ
ถ่ายรูปไม่ได้
เหตุผลที่ถ่ายรูปไม่ได้ ก็เหตุผลที่เอามาเขียนนี่แหละ
เพราะมันซนมากๆ
ใครไปหา มันต้องกระโดดเกาะทุกรายไป
กระโดดทีสูงเท่าหน้าอกแน่ะ แถมยังชอบเล่นรุนแรง ได้แผลเพราะเจ้านี่ก็มาก
เข้าเรื่องล่ะ
วันนี้ฉันทะเลาะกับคนบางคน
คนช่างวุ่นวายเหลือเกิน
ไม่รู้หน้าที่ ไม่รู้ตนผิด
เถียงข้างคู สีข้างถู
ไม่จบไม่สิ้น
ใครผิดใครถูกไม่รู้ล่ะ
แต่ฉันโกรธ อารมณ์ไม่ดี
วันนี้ไม่ได้กินข้าวเลยซักมื้อ
ข้าวเช้าข้าวเที่ยง ไม่ได้กิน
ข้าวเย็นก็ไม่กิน
อารมณ์โกรธา ทำให้ฉันไม่มีอารมณ์กลืนอะไร
และมันก็ทำให้ฉันทะเลาะกับแม่อีก เป็นคนที่สอง
มนุษย์วุ่นวาย
มนุษย์วุ่นวาย
มนุษย์วุ่นวาย
ฉันไปหาเจ้าหมา
เพียงเพื่อหลบจากมนุษย์แสนวุ่นวาย
มันเป็นหมาที่ดื้อและซน
ไม่เคยอยู่นิ่งพอจะมองตาฉันเกินวินาที
ทันทีที่เจอฉัน
มันกระโดดใส่เป็นพัลวัน
ทั้งเกาะ ทั้งเลีย ทั้งข่วน วิ่งไปมา
ดีใจสินะ ที่มีคนไปหาบ้าง มีคนไปเล่นด้วย
มันเหงากระมัง ต้องอยู่เดียวดาย เพราะดื้อจนใครไม่อยากใกล้
แต่ มันก็ทำให้ฉันได้คิด
มันร่าเริงเสมอ ทุกคราที่พบ
ไม่เคยเบื่อหน่ายในชีวิต ไม่เคยจมในความเศร้า
ไม่เคยทุกข์ร้อน...
เขาตีมัน ว่ามัน มันนึกว่าเขาเล่นด้วย กระโจนหา เอาไม้ตีไปเล่นด้วยซ้ำ เอากะมันสิ...
เขาด่า เขาไล่ มันไม่ไปไหน วนเวียนเคียงใกล้ คอยจะเล่นด้วย
มันไม่เคยโกรธ โมโห อาละวาดใคร ไม่เคยเศร้าใจกับเรื่องใดๆ
มันไม่เสียใจที่ไม่มีใครไปหา ไม่เคยรู้สึกน้อยใจ
มันมีรอยยิ้มให้ทุกคน เสมอมา...
เห็นทีฉันคงต้องยิ้มบ้างแล้วมั้ง ถึงจะยิ้มไม่ค่อยออกก็ตาม
 อัพอัพอัพ ไม่สนคนเม้น ตามอารมพาไป
เรามีหมา4ตัว แมว1 กระรอก 1 นกขุนทอง 1 ปลาอีกเพียบ
ถ้ามีเรื่องพอ มันคงไหลมาเรื่อยๆ 5月10日 หมาหนึ่งตัวและคนหนึ่งคนเรื่องนี้เพิ่งเกิดทีเดียว ไม่มีการดราฟ เพิ่งเดินเข้าบ้านมาตะกี้แหละ
หมาหนึ่งตัว หมาตัวหนึ่ง
หมาหนึ่งคน คนคนหนึ่ง
หมาชื่อฝรั่ง หน้าฝรั่ง แต่หูไม่กระดิกภาษาอื่นนอกจากไทย กับภาษาของมัน กับเสียงเคาะกะละมังกินข้าว
คนไทย หน้าไทยปนจีน ที่หูไม่กระดิกภาษาอื่นเท่าไหร่ นอกจากอังกฤษงูๆปลาๆ
ตาสองคู่มาเจอกัน
ฉันบ้าหรือว่างจัดนะ เอาเวลามาจ้องหน้าหมาอย่างนี้
ฉันจ้องตามัน
มันก็จ้องตาตอบ
สายตาประสานกันพอดี
มันนอนบนระเบียงที่ได้ระดับกับสายตาฉันพอดีเลยนี่นะ
ฉันหาว
มันหาว
ฉันหาวเพราะเพิ่งตื่นจากที่นอนแสนสบายบนเตียงในวันฝนตก แอร์เย็นฉ่ำ
มันหาวเพราะง่วงนอน คงนอนไม่พอ ระเบียงอันชื้นแฉะ และเกาะพราวไปด้วยน้ำฝน ฟ้าร้องครวญครางป่วนประสาท
แต่มันก็ยังนอนอยู่ตรงนั้น บนระเบียงอันชื้นแฉะ
มันต้องอยู่บนนั้น เพราะที่บ้านมีช่างมาทำงานซ่อม มันจึงถูกขังไว้บนระเบียง
ฉันส่งสายตาไปหามัน นัยจะสื่อว่า มนุษย์นี่ช่างวุ่นวายเนอะ ที่นอนก็เรื่องมาก ที่กินก็เรื่องมาก ที่ขับถ่ายยังเรื่องมากอีก
อะไรๆก็ต้องการความสะดวกสบาย ของเสียหายก็ต้องวุ่นวายซ่อมแซม
ข้อจำกัดไปทุกๆที่ ไปไหน ไม่มีเกือกใส่ไปเราก็ไม่ไปซะดีกว่า กินอะไร ไม่ถูกปากก็ไม่กิน
พวกเดียวกันยังทำร้ายกัน รู้หน้าไม่รู้ใจ ทะเลาะกันโดยไร้สาระกว่าพวกเธอกัดกันเสียอีก
ยั่วโมโหกันเพื่อความสะใจ ไม่ได้ทำเพื่อเลี้ยงปากท้องกันเลย
เธอสิ มีอะไรกินก็กิน ตรงไหนก็นอนได้ ไม่มีหน้าไหว้หลังหลอก กัดกันแมนๆตัวๆ แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
ไม่คด ไม่โกง ไม่ทำร้ายกันโดยไม่จำเป็น
ถึงตรงนี้ มันเหลือบตาไปมาเล็กน้อยอย่างเศร้าๆ
มันก็ยังคงนอนบนระเบียงชื้นแฉะ นอนมองหน้าฉัน
สุดท้ายพอไม่เห็นว่ามีอะไรทำ มันก็หลับตา นอนหลับอย่างเปียกๆต่อไป
มันไม่ตอบฉันหรอก ถึงมันตอบ ฉันก็ไม่รู้ว่า มันต้องการจะสื่ออะไร
5月6日 โลกใบนี้เล็ก หรือกว้างใหญ่กันอุตส่าห์ว่าจะเก็บเอนทรีที่แล้วไว้ให้แพรมาอ่านก่อน แต่ไม่อัพคงขาดใจ 55+ แพรไม่ออนซะที
 มีนางเงือกตนหนึ่ง สมมุติว่าชื่อเอเรียล เฝ้ามองมนุษย์ทุกๆวันจากผืนทะเล
ดูมนุษย์ เดินทางท่องเที่ยวด้วยขาทั้งสอง
จะดีแค่ไหนกัน ถ้าเธอมีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งในโลกนั้น
 *I wanna be where the people areI wanna see, wanna see them dancin' Walking around on those - what do you call 'em? Oh - feet! Flippin' your fins, you don't get too far Legs are required for jumping, dancing Strolling along down a - what's that word again? Street Up where they walk, up where they run Up where they stay all day in the sun Wanderin' free - wish I could be Part of that world  ในอีกมุมหนึ่งของโลกในเดียวกัน
เด็กคนหนึ่ง ให้ชื่อว่าบีเกิล เป็นนักวิ่งฝีเท้าดี นักกระโดดไกล
แต่ธอว่ายน้ำไม่เป็น
ทุกคืนก่อนนอน เธอจะอ่านตำนานนางเงือก
พร้อมทั้งคิดว่า จะดีซักแค่ไหนกัน
หากสักวัน เธอได้แหวกว่ายในท้องทะเลพร้อมกับหมู่ปลา
**I can't believe I can do this and more To swim in the sea like I walk on the shore Out of my shell, not closed up like a clam Got to see, this is me, here I am For a moment all of me Is alive and at home in the sea I'm swirling and twirling, so graceful and grand Not stubbing my toes getting stuck in the sand For a moment life is cool I'm splashing the world's biggest pool This is more than my thoughts ever thought it could be For a moment, just a moment, lucky me Everything's newer and brighter and bluer And truer to life than before Watch me soar For a moment I can shine Got a grin and a fin,that works fine My fingers are wrinkly, and I really don't care If all my curls have curled out of my hair For a moment I can feel All the dreams I've been dreaming are real Wish my mother could hear it, the sea is my song For a moment, just a moment, I belong มุมมองที่สามของโลกนี้
มีเด็กอีกคนหนึ่ง ชื่อว่าซีซัน มองโลกทั้งเหลือทั้งใบ อย่างสวยงาม
เธอไม่เคยแหวกว่ายในทะเล
เธอไม่เคยวิ่ง เธอไม่มีครีบและหาง
เธอไม่มีขาทั้งคู่เหมือนคนทั่วไปด้วยซ้ำ
แต่เธอไม่เรียกร้องอะไร
เพราะเธอคงรู้ เธอเป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้อยู่แล้ว
***it's a world of laughter, a world or tearsits a world of hopes, its a world of fear theres so much that we share that its time we're aware its a small world after all its a small world after all its a small world after all its a small world after all its a small, small world There is just one moon and one golden sun And a smile means friendship to everyone. Though the mountains divide And the oceans are wide It's a small small world  เรื่องนี้คงไม่มีนางฟ้าหรือแม่มดมาทำให้ฝันของใครเป็นจริงหรอก
แต่ถ้าอยากให้มี ทุกคนก็คงคาดเดาคำตอบทั้งหมดได้อยู่เเล้ว
เอเรียลย่อมอยากมีขา
บีเกิลย่อมอยากเป็นเงือก
ซีซัน ตอบว่า "อยู่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว"
นางฟ้าหรือแม่มด ถามซีซันว่าทำไมล่ะ ไม่อยากเดินได้วิ่งได้เหมือนคนอื่นหรือ
ซีซันตอบว่าเขาไม่อยากวิ่งตามใคร เขาไม่อยากตามโลกที่หมุนเร็วเหลือเกินนี้จนเหนื่อย
เขาไม่อยากเป็นทุกข์กับความพยายามที่ไม่มีทางเป็นจริง
เขาทำใจยอมรับได้ และเขาจะมีความสุขกับชีวิต
ถึงเขาวิ่งไม่ได้ แต่ก็ตื่นเต้นกับการลุ้นการแข่งขันได้
ถึงเขาว่ายน้ำไม่ได้ แต่เขาก็มีเวลานั่งมองทะเลอันสวยงาม
เขามีเวลามากกว่าคนอื่น ในการมองโลกเล็กๆใบนี้
มากกว่าเอาแต่วิ่งวนในโลกอันกว้างใหญ่ เพื่อไขว่คว้าอะไรมากมายให้เหนื่อย
โลกก็เป็นอย่างนี้
คนที่เข้าใจมัน จะมองโลกเล็กพอที่จะหาความสุขอย่างง่ายดาย ไม่ต้องไขว่คว้าไปไกล
คนที่ไม่เข้าใจ โลกนี้จะกว้างใหญ่เกินรับ ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ คว้าความสุขไม่ถึงสักที
 แล้วคุณล่ะ? พอใจในชีวิตหรือยัง หรือยังวิ่งตามอะไรอยู่
โลกใบนี้เล็ก หรือกว้างใหญ่กัน
*Disney - The Little Mermaid - Part Of Your World
**Disney - The Little Mermaid2 - For A Moment
***Disney - The Lion King - It's a small world
ขอให้ทุกคนหลับฝันดีในโลกเล็กๆที่สวยงาม
เด๋วนี้พัฒนา เขียนเรื่องประกอบเพลง 555+
อัพไว้ให้ เผื่อใครอยากฟัง 5月2日 memoryความทรงจำก็เหมือนรูปถ่าย
จะดีจะร้าย...
เมื่อถูกบันทึกเป็นรูปแล้ว ก็จะอยู่อย่างนั้นตลอดไป
เช่นเดียวกับความทรงจำ ที่จะเป็นเช่นนั้นไปนานเท่านาน
ลบเลือนได้ยาก
แก้ไขไม่ได้
จะถ่ายภาพใหม่ ก็ไม่มีภาพไหนเหมือนเดิมได้อีก
ความทรงจำก็ไม่อาจสร้างใหม่ทดแทนได้
ทุกๆวินาที ภาพจะเปลี่ยนไปเสมอ
ทุกๆการกระทำ มีผลต่อความทรงจำของคน
ถ้าเกิดเหตุสุดวิสัย รูปดีๆที่สะสมมาแสนนาน ก็อาจหายไปได้
ความทรงจำก็หายไปได้เช่นกัน แต่ไม่บ่อยนักหรอก สำหรับอุบัติเหตุประเภทนั้น
ถ้ารูปเยอะๆบางทีก็มีหาย หาไม่เจอกันบ้างล่ะ
ความทรงจำ บางทีก็ตกไปอยู่ในหลืบบ้างเหมือนกัน
ต่างกันแค่ว่า
บางทีเราก็เก็บรูปที่ชอบอย่างดี คัดรูปไม่ดีทิ้งได้ ใช้photoshopได้...
แต่ความทรงจำ ทุกอย่างดีร้ายปะปนและอยู่กับเราตลอดไป...
บางคราวไม่อาจบันทึกภาพ
แต่ความทรงจำอยู่กับเราทุกเวลา
รูปภาพอาจคงทน ความทรงจำอาจรางเลือน จะเอาอะไรแน่กับโลกนี้ล่ะ...
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
จำไม่ได้หมดทุกอย่างเหมือนบันทึกหรอก แต่พยายามจะไม่ลืมอยู่...
ในรูปภาพก็เห็นแค่รอยยิ้ม แต่สำหรับความทรงจำมันมากกว่านั้น
เพลง : วันเวลา วันเวลาที่เราสะสมกันมา วันเวลาที่เราสะสมกันมา อาจจะนานแล้วรู้ไหม ที่เคยบอกเธอว่ารัก กี่วันจะหมุนไป หนึ่งใจที่ฉันมี ค่ำคืนเคยซึ้งใจ อุ่นในอ้อมกอดเธอ ฟังเพลง http://mywebpage.netscape.com/doosong3/wanwera.wma
เพลงที่ชอบมากๆเพลงนึง ความหมายดีๆ คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง
ถึงเพิ่งบังเอิญเจอกันไปก็ตาม 55+
รักมากมาย ไว้เจอกันใหม่นะ...เพื่อนรัก
ปล.ฉันไม่ใช่เลสนะเฟ้ย -*-
คิดถึงเพื่อนๆอ่ะ =w= ทุกคนเลย
*อ่านบล็อกนี้ดีดี บางทีความทรงจำก็ซ่อนอยู่ |
|
|
