Jinnipar 的个人资料जिंनिपर चोचम्नं照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
11月28日 ธรรมดาเอาน่า ยังไงความเศร้าก็ไม่อยู่นาน มันเป็นธรรมดาของโลกยอมรับได้ซะ...ก็จบ
อีกอย่างอะไรต่ออะไรก็ไม่ได้แย่เท่าที่คิดด้วย
ตีตนไปก่อนไข้ มองตัวเองแย่เกินไป มองคนอื่นดีเกินกว่าที่เขาเป็น...
เอ้อ! มาเข้าประเด็นนี้ดีกว่า มองคนอื่นดีเกินกว่าที่เขาเป็น...
เคยมั้ย? ที่คุณไม่รู้จักคนๆหนึ่งดีพอ แล้วประเมินค่าเขาคนนั้นผิดไป
ประเมินเขาต่ำไป หรือประเมินเขาสูงไป
เรื่องประเมินคนต่ำกว่าความเป็นจริง ไม่น่าประหลาดใจอะไรซักนิด ก็เห็นทั่วๆไปในสังคม เช่น การดูถูก ดูหมิ่น เหยียดหยาม ทำนองนั้น
พอเห็นศักยภาพที่แท้จริงของคนๆนั้น ก็ทำให้อึ้งไปได้เหมือนกัน ว่าไม่คิดว่าจะเป็นไปได้
แต่ก็มีหลายครั้งเหมือนกัน ที่เรามองค่าของเขาสูงเกินไป แล้วเขาไม่ได้เป็นอย่างนั้น
หรือเราแค่หวังมากเกินไปกันนะ?
หลายครั้งหลายหนที่มองว่าคนๆนี้น่าจะเป็นคนดี น่าจะอย่างนั้นอย่างนี้ แต่จริงๆแล้ว มันไม่ใช่อย่างนั้น
แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ?
ผิดหวังสินะ
ไม่ใช่ความผิดของเขาเลย เพราะเราเอากิเลสของตน อยากให้เป็น/ไม่อยากให้เป็น ไปผูกติดกับเขา แต่เขาไม่ใช่ตัวเรา เราย่อมบังคับไม่ได้เป็นธรรมดา
...ตัวเราเองเรายังบังคับไม่ได้เลยนี่นา บางทีน่ะ...
เพิ่งเจอเรื่องช็อกมาเล็กน้อย
โอววว ไม่คิดเลยว่าคนๆนั้นจะเป็นอย่างนี้
มองเค้าดีเกินไป..กว่าที่เค้าเป็น
ทุกครั้งที่ผ่านความทุกข์มาได้ ก็ตระหนักทุกครั้ง
ความทุกข์มีไว้เพื่อความสุข
และมันเป็นธรรมดาของโลก มาและจากไป..
*โกรธนะแต่ไม่แสดงออก<<ทางที่ดีที่สุดของคนที่ยังคุมอารมณ์ของตนให้เลิกขัดเคืองไม่ได้
บล็อกที่แล้วเริ่มด้วยกลอน บล็อกนี้จบด้วยกลอนก็แล้วกัน
(กลบทกบเต้นสามตอน) ทุกขังทั้งโคตรโทษข้า
ใจคิดจิตคาจาแค้น
โลกดับลับเดือนเลือนแดน
หล่นแตกแหลกแตนแล่นตม
ทุกข์ไปทัยโปร่งโถงปลอด
บ่วงถอดบอดเถือเบื่อถม
ราบชื่นรื่นชุ่มรุมชม
แสนรมย์สมราญศานต์เรา
แต่งยากใช้ได้เลยล่ะ! อ่านรู้เรื่องมั้ย?
11月25日 นานๆจะเป็นไดอารี่ซักทีทุกข์โถมทุ่มท่วมทับแทบท้อแท้
สอบแสนแย่ย่ำย้ำความขลาดเขลา
งานงอกเงยโผล่ผุดบ่บางเบา
สุดแสนเศร้าป่วยเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง
ไม่ได้ตั้งใจจะมาแต่งกลบทอะไรหรอก แต่งไปบล็อกนึงแล้ว ก็เบื่อพอดู
แต่มันออกมาเอง มีเล่นวรรณยุกต์ สัมผัสอักษรพร้อมแท้!
แต่จริงๆมันเป็นไดอารี่ของตอนนี้
ทำไมอะไรที่ตั้งใจทำ มันออกมาไม่ดี แต่อะไรที่ทำง่ายๆ มันกลับออกมาดี
ตั้งใจสอบเลขแทบตาย พลาดไปเยอะ จะตกรึเปล่ายังไม่รู้แน่
แต่สอบความถนัดฯครู ทำง่ายๆชิวๆ ออกก่อนเวลา ได้ 78 คะแนนซะอย่างนั้น
....โลกไม่ยุติธรรม...ธรรม....ธรรม....
(เสียงก้อง)
แต่ยังไงโลกนี้มันก็ไม่ยุติธรรมมาตั้งแต่ต้นแล้วนี่นา จะเครียดไปใย
หาความสุขในความทุกข์ให้เจอดีกว่าเนอะ!
ปล.เวลามีคนบอกให้ดูแลสุขภาพ มันต้องทำยังไง มีคนบอกอยู่เรื่อยแต่ก็ป่วยอยู่เรื่อยซะทุกที
(แค่กๆๆๆ) ถ้าไอครั้งนึงมีเงินโผล่มาร้อยนึง เราคงเป็นเศรษฐีไปแล้ว
11月21日 The letter from magic land II  ร้อนวิชาโฟโตชอป เลยทำเล่น ง่ายๆ สร้างกระดาษเปล่าๆแล้วหาอะไรมาแปะๆ สนุกดี 11月18日 ไว้อาลัยนางวันทองเกิดมาเป็นวันทองแม่สองผัว
คนเขาด่าชาติชั่วแพศยา หลายจริตหลากจิตมารยา พุทธโธ่เอ๋ย อนิจจา แม่วันทอง แรกเริ่มสาวเข้าวัดหวังทำบุญ เจ้าประคุณบริสุทธิ์ไม่มีหมอง เณรแก้วเทศน์พลางคำชำเลืองมอง ถูกใจจ้องต้องตาติดตรึงใจ ฟังเทศน์ธรรมนำใจซึ้งจิตล้ำ เปลื้องสไบขึ้นนำทูลถวาย ไอ้ขุนช้างวายผ้าทับเซ็งฤทัย จะได้บุญก็กลับกลายเป็นขุ่นมัว วันถัดมาเณรแก้วมาเกี้ยวพา มีพี่เลี้ยงเป็นหูตาให้ได้ผัว ถูกมนต์เป่าสาวสิ้นซึ่งอายกลัว สิ้นดีชั่วมีผัวเป็นพระเณร จะอยู่ดีมีสุขก็หาไม่ วันดีร้ายก็ได้ประสบเห็น พี่เลี้ยงตัวเกลือกกลั้วมามั่วเป็น ผัวเมียเช่นเดียวกับตัวผัวเดียวกัน เคราะห์กระหน่ำซ้ำร้ายไอ้ขุนช้าง ไม่เจียมจางวางตัวยกหมากขัน คิดวางแผนจะสู่ขอประเหมาะครัน ต้องรีบบั่นบากหน้ามาบอกข่าว เจ้าเณรแก้วรู้รับก็สึกออก แล้วไปบอกมารดามาขอสาว ในใจจริงเรื่องน่าจะจบราว แต่เรื่องราวฉาวโฉ่มาต่อมา แต่งได้วันสองวันก็ต้องจาก ต้องพลัดพรากด้วยต้องเข้าเวรา พลายแก้วเป็นทหารใต้อาญา ไม่อาจลี้หนีหน้าแม้ปลามัน พลายแก้วไปนางพิมคร่ำพิครวญ จนปั่นป่วนป่วยกระเสาะชะตาผลัน ต้องเปลี่ยนชื่อวันทองก็พอวัน ขุนช้างชั่วมาซ้ำด้วยเหตุลวง หลอกให้เชื่อผัวรักตายในที่รบ มาประสบแม่เชื่อแม่ห่วงหวง ยกลูกสาวให้ช้างโฉดตามคำลวง เพราะกลัวปวงลูกทรัพย์ถูกยึดไป นางวันทองร่วมห้องกับขุนช้าง แต่ใจยังสัตย์ซื่อพิสุทธิ์ใส รอพลายแก้วผัวรักที่จากไป ที่ไหนได้!กลับมาพร้อมลาวทอง อุตส่าห์รอผัวรักกลับมาบ้าน เมื่อพบพานดีใจได้สมสอง แต่ผัวดันพาเมียใหม่มาเป็นรอง ก็ต้องกริ้วโกรธาประสาเมีย แม่ไม่อาจหุบปากตะโกนเอา
ด่าว่าเขามีเมียน้อยสาดเทเสีย ผัวก็โกรธโกรธาด่าว่าเมีย แล้วพาเมียน้อยกลับไม่ใยดี แสนกำสรดเศร้าสุดแทนวันทอง ผัวไม่มองทิ้งไปหน่ายแหนงหนี วิ่งขึ้นบ้านสติไม่สมประดี จะผูกคอฆ่าชีวีตกตายไป แม่ก็ห้ามไม่ตายไม่วายโศก ขุนช้างโขกข่มเหงรับไม่ไหว ต้องจำจิตเป็นเมียขุนช้างไป บิวตี้แอนด์เดอะบีสต์ยังแพ้เลย สุขเล็กน้อยที่รวยของขุนช้าง บ้านเรือนกว้างทาสพร้อมสบายเหวย ขุนแผนมาพาเข้าป่าซะงั้นเลย ถูกมนต์ดลใจไปเข้าอารัญ ตกระกำลำบากยากในป่า แถมยังมาตั้งครรภ์น่าสงสาร ท้องแปดเดือนผัวเข้าคุกนครบาล ผัวมันทำชั่วช้าตัวต้องซวย ผัวเข้าคุกขุนช้างฉุดกลับสุพรรณ คลอดลูกพลันออกมาหน้าสะสวย ชื่อพลายงามเกิดบ้านเศรษฐีรวย แต่ลูกก็ถูกปองร้ายด้วยขุนช้าง ไอ้ตัวดำหัวเหม่งกระบาลใส พาลูกไปเข้าป่าหวังฆ่าล้าง พอรอดมาก็ต้องมาจากจาง จำใจส่งลูกไปหาแม่ตัว พอลูกโตลูกก็ดันมารับกลับ จะไม่กลับลูกจะหิ้วไปแต่หัว เร่งเก็บของสะอื้นไห้ด้วยจิตกลัว จนเกิดเป็นเรื่องราวติดตามมา ด้วยขุนช้างเมียหายก็แจ้งความ เกิดคดีต้องตามกำหนดฟ้า เจ้าแผ่นดินก็ถามตามอาญา ด้วยโกรธาว่าวันทองมึงเลือกใคร? จะเลือกตอบอย่างไรให้ได้ถูก จะเลือกลูกผัวใหม่เก่าอย่างไรได้ เลือกไปผิดไม่ตรงหฤทัย ก็ถูกไสหัวประหารไปเท่านั้น จึ่งตอบกลางให้พระองค์ทรงช่วยเลือก ก็ดันเสือกกระตุ้นต่อมโมโหหัน ถูกหาว่าหลายจิตสารพัน ต้องโทษหั่นคอฆ่าอนิจจัง ลูกจะช่วยขอขมาอภัยโทษ จนพระโปรดลูกขี่ม้ามามุ่งหวัง จะช่วยมารดาพ้นจากโทษวัง เพชรฆาตดันไม่รอตัดหัวตาย แล้วยังถูกกล่าวหาจนยุคหลัง ว่าน่าชังสองผัวหัวใจหลาย ผิดวันทองเสียอีก?ผิดอย่างไร อ่านยังไงก็สงสารแต่วันทอง รู้สึกอินกะขุนช้างขุนแผนไปเล็กน้อย - - เรื่องนี้ผู้ชายเลว ผู้หญิงซวย - -"
11月12日 From now...I will ... ตั้งใจเรียน
I will ... เคลียร์งานให้หมด
I will ... จัดห้องซะที
I will ... เลิกเสียดายของบางอย่าง
I will ... ออกกำลังกายเยอะๆ
I will ... กินน้ำวันละแปดแก้ว
I will ... เลิกกินขนม
I will ... กินอาหารแค่พอเพียง
I will ... ไม่เลือกกิน
I will ... เคี้ยวอาหารให้ละเอียด
I will ... ใช้เงินแค่เพียงพอ
I will ... ขยัน และเอาจริงเอาจังกับชีวิตซักที
I will ... เดินให้ช้าลง ใจเย็นให้มากขึ้น
I will ... คิดให้มากขึ้น พูดให้น้อยลง
I will ... ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์
I will ... เล่นคอมให้น้อยลง
ชิวมานานเหลือเกิน...เกินไป
อยู่ๆก็อยากเขียน จะทำได้มั้ยเนี่ย จะพยายามละกัน - - 11月10日 ...แล้วอะไรคือจุดหมายที่แท้จริง...ก้อนเมฆที่ว่าสูงๆก็ยังเป็นดินของท้องฟ้า
ดวงดาราที่อยู่บนฟ้าแสนไกล ก็ยังเป็นเพียงพื้นสำหรับคนที่เหยียบได้ ...แล้วอะไรคือจุดหมายที่แท้จริง... บางคนบอกว่ามันอยู่สุดขอบฟ้า
แต่มันเป็นทางมาสำหรับคนจากทางนั้น ทางขวาของเธออาจเป็นทางซ้ายของฉัน ...แล้วอะไรคือจุดหมายที่แท้จริง... เธอบอกอยากสวยและอยากดีอย่างเขา แต่ลองไปถามเขาเขาบอกอยากเป็นอย่างเธอ คนเราทุกคนไม่พอใจตัวเองเสมอ ...แล้วอะไรคือจุดหมายที่แท้จริง...
11月4日 หมาน้อยที่ถูกทิ้งหมาน้อยตัวหนึ่ง ถูกทิ้งข้างทาง เจ้าของถอยห่าง ราร้างจากไป
หมาน้อยแสนเหงา เดียวดายในใจ วันสวยวันใหม่ เหมือนไม่คืนมา
วันหนึ่งแมวขาว เดินเข้ามาหา ท่าทีเริงร่า หมาน้อยหายเหงา
แต่หมาฉุกคิด “ไม่นะไม่เอา ฉันไม่อยากเศร้า อีกครั้งอีกครา
วันนี้มีสุข สนุกหรรษา เพราะเธอเข้ามา เยียวยาชีวิต
วันใดเธอจาก ฉันคงเศร้าจิต ทุกห้วงความคิด คงมืดดำมัว
เจ็บปวดเหลือแสน สับสนวนมั่ว ใจสั่นระรัว แหลกสลายไป
ฉันเจ็บพอแล้ว รู้เป็นอย่างไร ไม่อยากเจ็บใหม่ แม้เสี้ยวครั้งครา”
แมวน้อยเอ่ยตอบ “โอ้เจ้าหมาจ๋า ที่เจรจา มันก็ไม่ผิด
แต่อีกมุมด้าน ในหนึ่งชีวิต ถ้าเธอลองคิด มีสุขเศร้าใจ
มีโศกมีทุกข์ มีสุขสนุกไซร้ มีค่ามากมาย ก็เพราะมีทุกข์
เจ็บปวดยามจาก โลกสิ้นความสุข ลองนึกถึงยุค มีนายข้างกาย
โลกนี้แสนสวย งดงามใช่ไหม ตัดทอนปนไป ก็ไม่ต่างนัก
แต่เมื่อพานพบ ประสบรู้จัก เมื่อเธอได้รัก มีสิ่งตามมา
ที่ไม่มีใคร จะพรากจากลา จากเธอได้หนา คือความทรงจำ
เก็บได้ชั่วชีพ ตลอดประจำ ในความมืดดำ มีแสงนำทาง
ถ้าเธอสามารถ ย้อนเวลากว้าง พบนายที่วาง เธอทิ้งอีกครั้ง
เธอจะปฏิเสธ ไม่พบไม่ฟัง ไม่รักไม่รั้ง ไม่รอนายหรือ”
“ฉันรู้ฉันรู้ ว่าความจริงคือ ไม่ควรยึดถือ สิ่งใดแน่นอน
มีพบมีจาก มั่นคงสั่นคลอน หลับใหลตื่นนอน ทุกอย่างคู่กัน
อ้างว้างขาดหาย ความจริงทั้งนั้น ฉันว่าสักวัน คงทำใจได้
ตอนนี้ขอเธอ อย่าเพิ่งไปไหน อยู่กันใกล้ใกล้ ได้ไหมแมวน้อย
ฉันยังไม่พร้อม ขอเวลาหน่อย ที่หัวใจจ้อย เริ่มรักอีกครา”
แมวน้อยแย้มยิ้ม ละไมหนักหนา แมวน้อยเอ่ยว่า “ได้ซีหมาเอ๋ย
แต่ตอนนี้ง่วง และหนาวจังเลย นั่งเงียบเฉยเฉย พิงกันได้ไหม”
หมาน้อยแมวน้อย อิงอุ่นหลับไป ทั้งสองหัวใจ จังหวะเดียวกัน
ย่อยยับยืนยัน อีกดวงหนึ่งนั้น แผลเป็นจางจาง....
แด่หมาข้างถนนทุกๆตัวที่หวั่นไหวในแววตาทุกครั้งที่เดินผ่านพวกเจ้า ยาเอ๋ยยาพิษ คำคนเคืองขุ่นแค่น แค้นเคือง
ปลิวปลิดประปรายเปลือง โสตรู้
หลองลวงกันนองเนือง ไร้สัตย์
สดับสัจจะสู้ เปิดฟ้าตาสว่าง
ยังเชื่อได้หรือนี่ คำคน
ที่เห็นแค่เพียงยล ป่นปี้
หมอกมืดบังกมล จางหมด แล้วเฮย
ความจริงจึ่งรู้นี่ แค่เล่นลวงกัน
ไม่คิดว่าพิษร้าย คำลวง
แล่นเร้าทำร้ายดวง จิตได้
ร้ายลึกไหลรินร่วง น้ำตา
ประจานต่อโลกไซร้ "กูโง่"เชื่อคำ
บล็อกนี้แรงไปหน่อยมะ ปกติไม่เคยแต่งอะไรแรงอย่างงี้
ตีมดูก็รู้เนอะ มาจากเพลงยาพิษ-บอดี้แสลม
และแรงบันดาลใจนิดหน่อยจากคนไม่ไกลตัว
ถ้าเกิดอะไรอย่างนั้นจริงๆ เราจะทำยังไงนะ
ถ้ามีคนบอกว่า รักนะ คิดถึงนะ แต่มารู้ในเวลาต่อมาว่าคนๆนั้นพูดอย่างนั้นกับทุกคน
ตอบ: อาจจะเป็นอย่างโคลงข้างบนประมาณห้านาที แล้วหลังจากนั้นก็คิดว่า จะแคร์ไปทำไมวะ มันยังไม่แคร์เราเลย ช่างหัวมันเหอะ 55+ แล้วก็เลิกสนใจ
11月1日 คุยกับคนเก็บขยะ"ลุงคะ น้ำค่ะ นั่งพักแถวนี้ก่อนก็ได้นะคะ"
"ขอบใจนะหนู"
"เก็บขยะทุกวันเหนื่อยแย่สิคะ งานก็หนัก เหม็นก็เหม็น"
"ก็เหนื่อยบ้าง แต่ขยะก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มันมีคุณค่ามากกว่าที่หลายคนคิด"
"ยังไงคะ"
"ขยะของคนหนึ่งอาจเป็นของล่ำค่าของคนอื่น"
"ลุงหมายถึงรีไซเคิล เก็บของเก่าขายหรือคะ"
"ก็ใช่ส่วนหนึ่ง คนทั่วไปมักคิดถึงเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกๆ"
"เพราะรณรงค์กันเหลือเกินมังคะ"
"อืม...หนูลองดูถังขยะบ้านรั้วสีเขียวกับบ้านรั้วสีน้ำตาลทางนั้นสิ แล้วบอกลุงว่าหนูเห็นอะไร"
"บ้านรั้วเขียวเป็นถังขยะที่ปิดอย่างดี ส่วนอีกบ้านเป็นกองถุงดำมาสุมกันไว้ค่ะ"
"ใช่แล้ว มันแสดงให้เห็นว่า คนของบ้านรั้วเขียว มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่อีกบ้านมักง่ายและไม่ค่อยใส่ใจอะไรนัก"
"ลุงรู้อะไรจากถังขยะอีกมั้ยคะ"
"บ้านแรก มีสมาชิกครอบครัวสามคน มีแม่บ้าน พ่อบ้านเป็นวิศวกร แล้วก็เก็กทารกคนหนึ่ง แม่บ้านทำอาหารเก่ง ใจบุญสุนทาน ดูแลสุขภาพ มีระเบียบ มีจิตสำนึก ใจดีด้วย"
"ลุงรู้จักเจ้าของบ้านหรือคะ"
"เปล่าหรอก"
"หนูรู้จักบ้านนั้นค่ะ ตรงตามที่ลุงพูดเลย ลุงรู้ได้ยังไงคะ"
"ในถังขยะน่ะ แยกชนิดขยะเรียบร้อย แสดงว่ามีระเบียบ มีจิตสำนึก ในถุงขยะเปียก มีเศษอาหารสดเป็นประจำ จึงรู้ว่าแม่บ้านทำอาหารเก่ง ทำอาหารเอง แต่อาหารส่วนมากเป็นผักผลไม้ ของที่มีประโยชน์ จึงรู้ว่าเป็นคนดูแลสุขภาพ แล้วก็ไม่มีเศษก้นบุหรี่ ซองบุหรี่ หรือขวดเหล้าด้วย ส่วนในถุงขยะกระดาษ มีแผนร่างงานเก่าๆ ดูก็รู้ว่าเป็นของวิศวกร แล้วก็มีกระป๋องนมผง แพมเพิร์ส ถึงรู้ว่ามีเด็กอ่อนอยู่ด้วย "
"แล้วดูนั่นสิ ข้างๆถัง มีข้าวคลุกวางให้หมาจรจัดด้วย อย่างนี้ไม่เรียกว่าใจบุญใจดีก็ไม่มีคำเรียกแล้วล่ะ"
"แล้วอีกบ้านล่ะคะ"
"มีวัยรุ่นผู้หญิงคนเดียว นำแฟชั่นทีเดียวล่ะ กล่องเครื่องสำอางเยอะแยะเต็มไปหมด แล้วก็ทำอาหารไม่เป็นเอาซะเลย มีแต่แกงถุง อาหารแช่เเข็ง ถุงขนม กล่องพิซซาเต็มเลย ก็กินอย่างนี้ล่ะน้า ถึงไม่แข็งแรง ซองยาเปล่าๆถึงได้มากมายอย่างนั้น"
"โห..."
"ขยะสอนให้เรารู้จักคิด ใช้สติ เพราไม่ว่าของแพงแค่ไหน สักวันมันก็เป็นขยะ โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเลยจริงๆ"
.
.
.
"ลองมองถังขยะข้างๆคุณ คุณเห็นอะไรบ้าง?"
ช่วงนี้เป็นอะไรกับขยะ-*- อัพบล็อกที่มีถังขยะมาสองบล็อกละ
ว่าแต่ลุงเนี่ย นักสืบปลอมมาเปล่าฟะ -*-
**ไม่เคยคิดไม่อยากรับสิ่งที่ใครตั้งใจให้เลย แค่เกรงใจเท่านั้นเองจริงๆ
อย่าโกรธนะ อย่าเสียใจนะ ขอโทษ
ยิ้มหน่อยสิ
 |
...หัวใจดวงหนึ่ง
|
|
